ต้องขออภัยที่จั่วหัวไว้ค่อนข้างหวือหวาไปนิด... อาจไม่ถูกใจหลายคน แต่ผมคิดว่าทหารอาจยังคงมีบทบาทอยู่ท่ามกลางสถานการณ์ปัจจุบัน ซึ่งพวกเราสมควรได้เข้ามาช่วยกันวิเคราะห์กันให้ถ่องแท้
กระทู้นี้เป็นกระทู้ต่อเนื่องจาก
http://forum.serithai.net/index.php?topic=4010.0ในกระทู้นั้นมีการเสวนาหลากหลายความคิดเรื่องมาตรา 7 กับบทบาทที่มีต่อประชาธิปไตยหรือภาคประชาชน ข้อสรุปน่าจะนิ่งแล้ว... แต่ที่เป็นประเด็นบานปลายขึ้นมาก็คือบทบาททหารในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ซึ่งบางส่วนเกี่ยวพันกับมาตรา 7 และมีความไม่ชัดเจนว่า
บทบาททหารสามารถมีส่วนช่วยแก้ไขสถานการณ์วิิกฤตทางการเมืองโดยไม่ขัดกับรัฐธรรมนูญได้หรือไม่อาจไม่ถูกใจ แต่เป้าหลักคือการรักษารัฐธรรมนูญไว้ เป้าหมายนี้เป็นความชอบธรรมสุดท้ายที่ทุกฝ่ายต้องการยึดไว้... ในขณะที่ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมแพ้ มีการยั่วยุ การหยั่งเชิง ซึ่งแสดงถึงโอกาสที่จะก้าวไปใช้อำนาจนอกรัฐธรรมนูญเข้ามาเป็นปัจจัยแห่งชัยชนะในทุกฝ่าย...
น่าเสียดายยิ่งที่รัฐธรรมนูญจะต้องกลายเป็นเหยื่อและพวกเราต้องก้าวนับหนึ่งกันใหม่สิ่งที่พวกเราเชื่อกันตลอดมาก็คือ หากมีรัฐประหารต้องมีการฉีกรัฐธรรมนูญทุกครั้ง...
ที่เป็นดังนี้ก็เพราะการหมดสภาพนายกฯและได้มาซึ่งนายกฯมิได้ถูกระบุไว้ในรัฐธรรมนูญแต่ในกรณีของรัฐธรรมนูญฉบับนี้ กลับมีไพ่โจ๊กเกอร์อยู่ นั่นคือ มาตรา 7 หมายความว่า "มีความเป็นไปได้ที่จะรัฐประหารโดยไม่ฉีกรัฐธรรมนูญ" ลองดูมาตราข้างล่างนี้นะครับ
มาตรา 63 บุคคลจะใช้สิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญเพื่อล้มล้างการปกครองระบอบ ประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขตามรัฐธรรมนูญนี้ หรือเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศโดยวิธีการซึ่งมิได้เป็นไปตาม วิถีทางที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญนี้ มิได้
มาตรา 72 รัฐต้อง จัดให้มีกำลังทหารไว้เพื่อพิทักษ์รักษาเอกราช ความมั่นคงของรัฐ สถาบันพระมหากษัตริย์ ผลประโยชน์แห่งชาติ และการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข และเพื่อการพัฒนาประเทศ
มาตรา 7 ในเมื่อไม่มีบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้บังคับแก่กรณีใดให้วินิจฉัยกรณี นั้นไปตามประเพณีการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็น ประมุข
ตรงที่ผมมาร์คเขียวไว้นั้น แสดงให้เห็นถึง "บทบาท" ของทหารที่มีได้ ซึ่งต้องไม่ผิดรัฐธรรมนูญที่แสดงไว้ในมาตรา 63 ซึ่งช่องทางคือมาตรา 7เงื่อนไขที่สำคัญคือ การมีรัฐบาลรักษาการที่ยาวนานกว่าปกติมาก และสถานการณ์ทางการเมือง "การเลือกตั้ง" มีความอึมครึม และเป็นจุดเปลี่ยนของ "วิกฤตที่สุดในโลก" อันคุกคามไปทั้ง 3 ขา คือ รัฐ รัฐสภา และศาล
กรณีเช่นนี้ การมีรัฐบาลรักษาการที่นานกว่าปกติมากๆ เช่นนี้ ก็มิได้ถูกระบุอยู่ในรัฐธรรมนูญ หรือว่าไปแล้วก็คือเป็นสถานการณ์ที่ดึงเข้าสู่มาตรา 7 ได้ตั้งแต่แรก... วิธีการต่อจากนั้น จึงสามารถพลิกแพลงได้โดยกำลัง
"รัฐ" ส่วนอื่นๆ โดยไม่จำเป็นต้องฉีกรัฐธรรมนูญทิ้ง (อาจเข้าใจผิดครับ ถ้าใครยืนยันได้ว่ารัฐประหารแล้วต้องฉีกรัฐธรรมนูญทุกครั้ง ผมจะเบาใจอย่างยิ่ง)
อย่างไรก็ตาม ผมไม่เห็นด้วยกับแนวทางนี้ และแนวทางนี้ในรัฐธรรมนูญมีคำผูกอยู่คือ
"รัฐ" ซึ่งอาจเข้าทางรัฐบาลมากกว่า (แต่ช่องโหว่คือการเป็นรัฐบาลรักษาการเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาวิกฤติรัฐ ธรรมนูญ และประชาธิปไตยในปัจจุบัน)
ผมจึงเห็นด้วยกับแนวทางศาลครับ เป็นหนทางที่ดีที่สุด... แต่ในอนาคตใครจะรู้ได้ว่าสุดท้ายเราจะต้องใช้ตัวช่วยหรือไม่
สิ่งสำคัญจึงอยู่ที่การรักษารัฐธรรมนูญ รักษาสถานภาพของมาตรา 7 และบทบาทสถานภาพของพระมหากษัตริย์ให้คงอยู่ไว้ เว้นวรรควิกฤตให้ผ่านไป ประชาธิปไตยย่อมกลับมาในท้ายสุด ไม่ว่าฝ่ายใดจะเป็นผู้คว้าชัยชนะในครั้งนี้ ด้วยวิธีใดก็ตาม
