วันนี้ศาลปกครอง ตัดสินคดี ที่เกี่ยวกับ กกต คดีหนึ่ง เป็นคดีเก่าที่อุทธรณ์
http://www.bangkokbiznews.com/nws/scripts/hotnewskt.php?lang=th&newsid=160461&type=ktmoคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด คดีฟ้องขอให้เพิกถอนระเบียบคณะกรรมการการเลือกตั้ง
ตามที่ นายตุลภาค ประเสริฐศิลป์ ผู้ฟ้องคดี ได้ยื่นฟ้องคณะกรรมการการเลือกตั้ง เป็นผู้ถูกฟ้องคดีต่อศาลปกครองกลาง ในคดีหมายเลขดำที่ ๓๒๕๖/๒๕๔๔ กล่าวหาว่าระเบียบคณะกรรมการการเลือกตั้ง ว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดและผู้อำนวยการการเลือกตั้งประจำจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๑ ข้อ ๑๒ (๑๓) ที่กำหนดให้ผู้ที่เป็นหรือเคยเป็นสมาชิกหรือผู้ดำรงตำแหน่งอื่นของพรรคการเมืองในระยะห้าปีก่อนวันได้รับการเสนอชื่อต่อคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ได้รับการเสนอชื่อแต่งตั้งเป็นกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัด เป็นระเบียบที่มิชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งต่อมาศาลปกครองกลางได้มีคำพิพากษาในคดีหมายเลขแดงที่ ๑๕๐๑/๒๕๔๗ ให้เพิกถอนข้อ ๑๒ (๑๓) ของระเบียบคณะกรรมการการเลือกตั้งดังกล่าว และผู้ถูกฟ้องคดีได้อุทธรณ์คำพิพากษาของศาลปกครองกลางต่อศาลปกครองสูงสุด นั้น
ในวันนี้ เวลา ๑๓.๓๐ น. ณ ห้องพิจารณาคดีที่ ๒ ศาลปกครองกลางได้อ่านคำพิพากษาของศาลปกครองสูงสุดในคดีที่ได้มีการอุทธรณ์คำพิพากษาดังกล่าว โดยศาลปกครองสูงสุดเห็นว่า คณะกรรมการการเลือกตั้ง ผู้ถูกฟ้องคดีมีอำนาจหน้าที่ทั้งตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. ๒๕๔๑ การใช้อำนาจของผู้ถูกฟ้องคดีแบ่งออกได้เป็น ๒ ลักษณะ กล่าวคือ (๑) การใช้อำนาจตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ (๒) การใช้อำนาจตามบทบัญญัติของกฎหมายในระดับพระราชบัญญัติซึ่งเป็นการใช้อำนาจทางปกครอง ศาลปกครองสูงสุดเห็นว่า ถึงแม้ว่าผู้ถูกฟ้องคดีจะเป็นองค์กรที่จัดตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยก็ตาม แต่ก็มิใช่องค์กรที่จะไม่อาจถูกตรวจสอบการใช้อำนาจโดยองค์กรที่ใช้อำนาจตุลาการได้แต่อย่างใด การใช้อำนาจของผู้ถูกฟ้องคดีในทางปกครอง เช่น การออกกฎ ออกคำสั่งทางปกครองหรือการกระทำอื่นใดย่อมอยู่ภายใต้การตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายโดยศาลปกครองตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ การที่ผู้ถูกฟ้องคดีอาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๑ มาตรา ๑๒ และมาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. ๒๕๔๑ ออกระเบียบคณะกรรมการการเลือกตั้ง ว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดและผู้อำนวยการการเลือกตั้งประจำจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๑ ระเบียบดังกล่าวมีผลบังคับเป็นการทั่วไปโดยไม่มุ่งหมายให้ใช้บังคับแก่กรณีใดหรือบุคคลใดเป็นการเฉพาะ จึงมีสภาพเป็น กฎ
ส่วนผู้ถูกฟ้องคดีก็เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ดังนั้น คดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการที่เจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายด้วยการออกกฎ ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ และศาลปกครองมีอำนาจออกคำบังคับตามมาตรา ๗๒ วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติเดียวกัน
สำหรับคำอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่อ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีมิใช่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ เนื่องจากศาลรัฐธรรมนูญได้เคยมีคำวินิจฉัยที่ ๒๔/๒๕๔๓ ว่า ผู้ถูกฟ้องคดีมิใช่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่อยู่ในบังคับบัญชาหรือในกำกับดูแลของรัฐบาลตามมาตรา ๒๗๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย นั้น เห็นว่า คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญดังกล่าวมิใช่การวินิจฉัย
ในประเด็นตามคำร้องของนางพรทิพย์ ธนศรีวนิชชัย ที่อ้างว่าระเบียบคณะกรรมการการเลือกตั้ง ว่าด้วยการสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่ก่อนประกาศผลการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๓ ลงวันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๕๔๓ ขัดต่อรัฐธรรมนูญ ดังนั้น จึงไม่ผูกพันศาลปกครองตามมาตรา ๒๖๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ข้ออ้างของผู้ถูกฟ้องคดีในประเด็นนี้ฟังไม่ขึ้น
ส่วนประเด็นเนื้อหาแห่งคดีนั้น เห็นว่า มาตรา ๑๓๗ (๖) ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ บัญญัติคุณสมบัติของกรรมการการเลือกตั้งว่า ต้องไม่เป็นหรือเคยเป็นสมาชิกหรือผู้ดำรงตำแหน่งอื่นของพรรคการเมืองในระยะห้าปีก่อนดำรงตำแหน่ง และมาตรา ๑๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. ๒๕๔๑ ได้บัญญัติคุณสมบัติของคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดไว้ว่าไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๓๗ (๖) ของรัฐธรรมนูญ ดังนั้น การที่ข้อ ๑๒ (๑๓) ของระเบียบคณะกรรมการการเลือกตั้ง ว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดและผู้อำนวยการการเลือกตั้งประจำจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๑ กำหนดลักษณะต้องห้ามของบุคคลมิให้ได้รับการเสนอชื่อแต่งตั้งเป็นกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดว่า ต้องไม่เป็นหรือเคยเป็นสมาชิกหรือผู้ดำรงตำแหน่งอื่นของพรรคการเมืองในระยะห้าปีก่อนวันได้รับการเสนอชื่อต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง จึงเป็นการเพิ่มเติมลักษณะต้องห้ามของบุคคลโดยกำหนดระยะเวลาต้องห้ามไว้ยาวนานเกินกว่าที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ และพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. ๒๕๔๑ ระเบียบของคณะกรรมการการเลือกตั้งดังกล่าวจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ที่ศาลปกครองชั้นต้นมีคำพิพากษา
ให้เพิกถอนระเบียบคณะกรรมการการเลือกตั้ง ว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดและผู้อำนวยการการเลือกตั้งประจำจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๑ ข้อ ๑๒ (๑๓) นั้น ชอบแล้ว
พิพากษายืน
3 พฤษภาคม 2549 เวลา 15:19:51
