FW: ในหลวง-สมเด็จย่า" องค์ต้นแบบของพสกนิกร (ได้มาจากน้องคนหนึงครับ T^T)

>>"ในหลวง-สมเด็จย่า" องค์ต้นแบบของพสกนิกร ซึ้งมากๆครับ
>>ผมอ่านแล้วร้องไห้เลย ทำให้ผมคิดถึงแม่และรักแม่มากขึ้นด้วย
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>ผมได้ Forward มาจากเพื่อนผม ผมอ่านแล้วร้องไห้เลยครับ
>>คิดถึงแม่ขึ้นมาเลย
>>ขอให้พระองค์ท่านจงทรงพระเจริญ รักในหลวง มากครับ
>>แล้วรักแม่มากๆด้วยครับ
>>
>>
>>"ในหลวง-สมเด็จย่า" องค์ต้นแบบของพสกนิกร
>>จากความทรงจำของชายวัย85ปี
>>
>>ย้อนไปเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2538
>>เป็นวันที่ทวยราษฎร์ต้องเศร้าโศกเสียใจอย่างที่สุด
>>เพราะเป็นวันสวรรคตของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
>>"สมเด็จย่า"
>>อันเป็นที่รักยิ่งของปวงชนชาวไทย และในวันที่ 18 กรกฎาคม
>>ของทุกปี
>>ถือเป็น
>>"วันศรีนครินทร์"
>>
>>ซึ่งพสกนิกรชาวไทยต่างน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์
>>เพื่อรำลึกถึงพระองค์ มติชน ขอนำเสนอ เรื่องราวดีๆ
>>บันทึกไว้ในหนังสือ
>>"หยุดความเลวที่...ไล่ล่าคุณ" ของ พ.อ.(พิเศษ)ทองคำ
>>ศรีโยธิน
>>ที่ได้บรรยายถึงความประทับใจที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
>>ทรงปฏิบัติต่อสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
>>ราชเลขาฯของสมเด็จย่ามาแถลงในที่ประชุมต่อหน้าสื่อมวลชนว่า
>>ก่อนสมเด็จย่าจะสิ้นพระชนม์ปีเศษ ตอนนั้นอายุ
>>93
>>ในหลวงเสด็จจากวังสวนจิตรไปวังสระปทุมตอนเย็นทุกวัน
>>
>>
>>ไปกินข้าวกับแม่ ไปคุยกับแม่ ไปทำให้แม่ชุ่มชื่นหัวใจ
>>พอเขาแถลงถึงตรงนี้
>>เสด็จไปกินข้าวมื้อเย็นกับแม่
>>สัปดาห์ละกี่วัน...ทราบไหมครับ?
>>5 วัน
>>มีใครบ้างครับ? ที่อยู่คนละบ้านกับแม่
>>แล้วไปกินข้าวกับแม่สัปดาห์ละ
>>5 วัน
>>หายาก...
>>ในหลวงมีโครงการเป็นร้อยเป็นพันโครงการ
>>มีเวลาไปกินข้าวกับแม่สัปดาห์ละ 5 วัน
>>พวกเรา ซี 7 ซี 8 ซี 9 ร้อยเอก พลตรี อธิบดี ปลัดกระทรวง
>>ไม่เคยไปกินข้าวกับแม่ บอกว่างานยุ่ง
>>แม่บอกว่าให้พาไปกินข้าวหน่อย
>>บอกว่าไม่มีเวลา จะไปตีกอล์ฟ
>>ทุกครั้งที่ในหลวงไปหาสมเด็จย่า
>>ในหลวงต้องเข้าไปกราบที่ตัก
>>แล้วสมเด็จย่าก็จะดึงตัวในหลวงเข้ามากอด กอดเสร็จก็หอมแก้ม
>>ตอนสมเด็จย่าหอมแก้มในหลวง
>>อาจารย์คิดว่าแก้มในหลวงคงไม่หอมเท่าไร
>>เพราะไม่ได้ใส่น้ำหอม
>>แต่ทำไมสมเด็จย่าหอมแล้วชื่นใจ
>>เพราะท่านได้กลิ่นหอมจากหัวใจในหลวง หอมกลิ่นกตัญญู
>>ไม่นึกเลยว่าลูกคนนี้จะกตัญญูขนาดนี้ จะรักแม่มากขนาดนี้
>>ตัวแม่เองคือสมเด็จย่าไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์
>>
>>เป็นคนธรรมดาสามัญชน
>>เป็นเด็กหญิงสังวาลย์
>>เกิดหลังวัดอนงค์เหมือนเด็กหญิงทั่วไป
>>เหมือนพวกเราทุกคนในที่นี้
>>
>>ในหลวงหน่ะ...เกิดมา เป็นพระองค์เจ้า เป็นลูกเจ้าฟ้า
>>ปัจจุบันเป็นกษัตริย์
>>เป็นพระเจ้าแผ่นดินอยู่เหนือหัว
>>แต่ในหลวงที่เป็นพระเจ้าแผ่นดิน
>>หัวใจลูกที่เคารพแม่ กตัญญูกับแม่อย่างนี้
>>หาไม่ได้อีกแล้ว
>>คนบางคน พอเป็นใหญ่เป็นโต ไม่กล้าไหว้แม่
>>เพราะแม่มาจากเบื้องต่ำ
>>เป็นชาวนา
>>แต่นี่ในหลวงเทิดแม่ไว้เหนือหัว
>>นี่แหละครับความหอม
>>นี่คือเหตุที่สมเด็จย่าหอมแก้มในหลวงทุกครั้ง
>>ท่านหอมความดี
>>หอมคุณธรรม
>>หอมความกตัญญูของในหลวง
>>
>>หอมแก้มเสร็จแล้วก็ร่วมโต๊ะเสวย
>>
>>...มีอยู่เรื่องหนึ่งที่จำได้แม่น สมเด็จย่าเล่าว่า
>>ตอนเรียนหนังสือที่สวิส
>>ในหลวงยังเล็กอยู่ เข้ามาบอกว่า อยากได้รถจักรยาน
>>เพื่อนๆ
>>เขามีจักรยานกัน
>>
>>แม่บอกว่า ลูกอยากได้จักรยาน
>>ลูกก็เก็บสตางค์ที่แม่ให้ไปกินที่โรงเรียนไว้สิ
>>เก็บมาหยอดกระปุกวันละเหรียญ สองเหรียญ พอได้มากพอ
>>ก็เอาไปซื้อจักรยาน
>>
>>พอถึงวันปีใหม่ สมเด็จย่าก็บอกว่า
>>"ปีใหม่แล้ว
>>เราไปซื้อจักรยานกัน
>>เอ้าะกระปุก...ดูซิว่ามีเงินเท่าไร?"
>>
>>มากกว่าเงินที่มีในกระปุกอีก
>>มีเมตตาให้เงินลูก ให้ไม่ได้ให้เปล่า สอนลูกด้วย
>>สอนให้ประหยัด
>>สอนว่าอยากได้อะไร ต้องเริ่มจากตัวเรา
>>คำสอนนั้นติดตัวในหลวงมาจนทุกวันนี้
>>เขาบอกว่าในสวนจิตรเนี่ย...คนที่ประหยัดที่สุดคือในหลวง
>>
>>.คราวหนึ่งในหลวงป่วย สมเด็จย่าก็ป่วย
>>ไปอยู่ศิริราชด้วยกัน
>>แต่อยู่คนละมุมตึก ตอนเช้าในหลวงเปิดประตู แอ๊ด...ออกมา
>>พยาบาลกำลังเข็นรถสมเด็จย่าออกมารับลมผ่านหน้าห้องพอดี
>>ในหลวงพอเห็นแม่
>>รีบออกจากห้องมาแย่งพยาบาลเข็นรถ
>>
>>มหาดเล็กกราบทูลว่า ไม่เป็นไร ไม่ต้องเข็น
>>มีพยาบาลเข็นให้อยู่แล้ว
>>
>>ในหลวงมีรับสั่งว่าแม่ของเรา ทำไมต้องให้คนอื่นเข็น
>>เราเข็นเองได้
>>นี่ขนาดเป็นพระเจ้าแผ่นดิน เป็นกษัตริย์
>>ยังมาเดินเข็นรถให้แม่
>>ยังมาป้อนข้าว
>>ป้อนน้ำให้แม่ ป้อนยาให้แม่ ให้ความอบอุ่นแก่แม่
>>เลี้ยงหัวใจแม่
>>
>>ยอดเยี่ยมจริงๆ เห็นภาพนี้แล้วซาบซึ้ง...
>>
>>..ในหลวงเฝ้าสมเด็จย่าอยู่จนถึงตี
>>4 ตี 5 เฝ้าแม่อยู่ทั้งคืน
>>จับมือแม่
>>กอดแม่ ปรนนิบัติแม่ จนกระทั่ง "แม่หลับ..."
>>จึงเสด็จกลับ
>>พอไปถึงวัง เขาโทรศัพท์มาแจ้งว่า สมเด็จย่าสิ้นพระชนม์
>>ในหลวงรีบเสด็จกลับไปศิริราช
>>เห็นสมเด็จย่านอนหลับตาอยู่บนเตียง
>>พระพักตร์ในหลวงตรงกับหัวใจแม่
>>"ขอหอมหัวใจแม่เป็นครั้งสุดท้าย"
>>ซบหน้านิ่งอยู่นาน แล้วค่อยๆ เงยพระพักตร์ขึ้น
>>น้ำพระเนตรไหลนอง
>>ต่อไปนี้....จะไม่มีแม่ให้หอมอีกแล้ว
>>เอามือกุมมือแม่ไว้ มือนิ่มๆ ที่ไกวเปลนี้แหละ
>>ที่ปั้นลูกจนได้เป็นกษัตริย์
>>เป็นที่รักของคนทั้งบ้านทั้งเมือง
>>ชีวิตลูก แม่ปั้น
>>มองเห็นหวี ปักอยู่ที่ผมแม่ ในหลวงจับหวี ค่อยๆ
>>หวีผมให้แม่
>>หวี...หวี...หวี...หวี ให้แม่สวยที่สุด แต่งตัวให้แม่
>>ให้แม่สวยที่สุด
>>ในวันสุดท้ายของแม่...
>>
>>เป็นภาพที่ประทับใจอาจารย์ที่สุด...เป็นสุดยอดของลูกกตัญญู...หาที่เปรียบไม่ได้อีกแล้ว