ผมก็ต้องการประชาธิปไตย...
และประชาธิปไตยก็คือการที่อำนาจอยู่ที่ประชาชนไม่ใช่อยู่ที่กลุ่มบุคคล..ทุกคนมีเสรีภาพแต่เสรีภาพนั้นจะละเมิดบุคคลอื่นไม่ได้
แต่เท่าที่สัมผัส...พอผมตอบกระทู้แหวกแนวหน่อยก็ด่าผม..หาว่าโง่เง่าเต่าตุ่น..จิตใจต่ำ...ลูกน้องทักษิณ
แล้วคนที่ด่าผมน่ะมีสิทธิ์หรือไง?
แล้วคนอิสานเป็นยังไง?เห็นแก่เงินอย่างนั้นหรือ?มันก็ไม่ใช่ทุกคนหรอกครับ
ถ้าผมจะพูดว่าคนกรุงเทพฯแล้งน้ำใจล่ะ..มันมีทุกคนที่แล้งน้ำใจมั้ยครับ
แล้วที่ว่ากะลังเชียร์สนธิน่ะ...ผมอยากถามว่าที่กรุงเทพฯแจกเงินกันจริงมั้ย?แต่ที่จังหวัดผมเคยมีคนไปเกณฑ์ชาวบ้านจากต่างอำเภอมาชุมนุมในตัวจังหวัด
ผมไม่ใช่คนที่ติดตามการเมืองทุกย่างก้าว..แต่ผมก็อยากรู้ว่าชุมนุม แนวร่วมฯลฯกลุ่มต่างๆทำไปนั้นทำเพื่ออุดมการณ์หรือเพื่ออะไร?
คุณมีสิทธิทุกอย่างนั่นล่ะ
แม้แต่จะชักว่าวไปด้วย ในขณะที่คีย์ข้อความ - โพสกระทู้ไปด้วย
อย่างผมเอง ก็ยังเคยดูหนังโป๊ของมิยาบิ ( ชอบจริง ๆ...ตอนนี้เธอเล่นหนังแบบไม่เซนเซอร์แล้วนะ...จบข่าวสั้น
) ขณะโพสข้อความในเสรีไทย หรือแม้แต่อ่านเว็บไซท์เมเนเจอร์
เข้าใจว่าคุณเป็นคนอีสาน ซึ่งโดยทั่วไปมักจะ "ภูมิภาคนิยม" ค่อนข้างมากสักหน่อยเมื่อเทียบกับผู้คนจากภาคอื่น ๆ
"โดน" วิพากย์เข้าหน่อยก็ควันออกหู - รูระบายควันพุ่งพล่าน
( ซึ่งคนภาคอื่น ๆ อย่างผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพวกคุณจึงพยายามแสวงหาโอกาสแสดงความน้อยเนื้อต่ำใจหรือประพฤติตัวราวกับมีปมด้อยอะไรเสียหนักหนาถึงขนาดนั้น )
ในขณะที่คนกรุงเทพตั้งแต่เกิดส่วนใหญ่กลับ "เฉย ๆ" กับบรรดาคำกล่าวหาว่าร้าย ซึ่งไม่ว่าจะมาจากชาวต่างประเทศ - หรือคนไทยในภูมิภาคอื่น ๆ ทั้งเหนือ ใต้ อีสาน อีถัก อีทอ...
ไม่ว่าจะเป็นคำกล่าวหาว่ากรุงเทพ ฯ เป็นเมืองกะหรี่
ที่ลองไปด้อม ๆ มอง ๆ ตามแหล่งค้าประเวณีก็จะพบว่ากะหรี่เหล่านั้นแทบทั้งหมดมาจากต่างจังหวัด
...แน่นอน คนกรุงเทพ ฯ ก็รับไป - ทนรับการดูถูกดุหมิ่นไป
ไม่ว่าจะเป็นบทร้อง - เนื้อเพลง โดยเฉพาะบรรดาเนื้อเพลง "ลูกทุ่ง" ที่นิยมกล่าวหาคนกรุงเทพ ฯ ว่าเป็นคนหลอกลวง ใจร้าย เห็นแก่ตัว ที่แม้ว่าเมื่อไรปรากฎข่าวเรื่องการหลอกลวงฉ้อฉลต่าง ๆ อันมีคนต่างจังหวัดเป็นเหยื่อ ก็พบว่าเกือบทั้งหมดเป็นการหลอกกันเอง - โกงกันเอง - กินกันเองของคนต่างจังหวัด "บ้านเดียวกันซะด้วยซ้ำ" นั่นล่ะ ...เพียงแต่มา "ปฏิบัติการในกรุงเทพ ฯ"
...ก็แน่นอนว่า คนกรุงเทพ ฯ ก็รับคำตราหน้านี้ไปอีกตามเคย ( ไม่รู้จะตามไปทำไม )
เพราะอะไรหรือ ?
...เพราะเราเป็นคนกรุงเทพ ฯ เราเป็นคนเมืองใหญ่ที่ไม่มีอะไรแน่นอนเลยสักอย่าง
ชีวิตเรามีโอกาสตายและัถูกทำร้าย ทั้งโดยฉับพลันหรือสะสมเรื้อรัง มากกว่าคนต่างจังหวัดหลายสิบเท่าตัว
พวกเราไม่มีอะไรเลยนอกจาก "ศรัทธา" และ "ความจำเป็นที่จะต้องมีชีวิตต่อไป" ว่าจะต้องอยู่เพื่อใครหรือเพื่ออะไร เช่น เพื่อพ่อแม่ ครอบครัว หรือความสุขใจนิด ๆ หน่อย ๆ จากความสำเร็จแบบไม่จีรังยั่งยืนสักครั้งสองครั้ง
...โดยปัจจัยเดียวทีช่วยทำให้ "ศรัทธา" กับ "ความจำเป็นที่จะต้องมีชีวิตต่อไป" ของพวกเรานั้นยังดำรงอยู่ได้
ก็คือ "ความมั่นคงทางจิตใจ"
...ไม่เช่นนั้นแล้วเราคงไม่ต่างจาก "คนพนมเปญ" ที่นิยมการเผาทำลาย โยนบาป - บูชายัญ "ชนชาติอื่น" ทุกครั้งที่เกิดปัญหา
คนอีสานไม่ได้ต้องการเงินมากไปกว่าคนกรุึงเทพ ฯ หรือคนที่ไหน ๆ ในโลกหรอกครับ
ผมไม่เชื่อซะด้วยซ้ำไปว่าการเลืิอกตั้งทุกวันนี้ยังเป็นไปในลักษณะการซื้อเสียง
แต่เมื่อมีใครกล่าวว่า "ต้องการเงิน" ในความหมายจริง ๆ นั้นคือ "การได้เงินมาแบบไม่มีศักดิ์ศรีและไม่มีความละอาย - ทั้งละอายต่อบาป จารีตนิยม หรือแค่เพียงเหมาะสมกับเหตุ" ต่างหาก
...ซึ่งคนกรุงเทพ ฯ ทุกคนก็เป็นครับ
...การได้เงินง่าย ๆ นั้นใคร ๆ ก็ชอบ
เพียงแต่ "หากได้มาแล้วจำต้องยอมรับเอาข้อผูกมัด" อันไม่ว่าจะเป็นการผูกมัดทางสังคม - ทางจิตใจ ในภายหลัง
แบบนี้แล้วคนกรุงเทพ ฯ มักเลือกที่จะ "ไม่เอา"
...ไม่ใช่เพราะเป็น "คนดี"
แต่ด้วยสถานการณ์ที่เราจำเป็นต้องอาศัยอยู่ที่นี่ - ไม่รู้จะหลบหนีไปอยู่ "่กรุงเทพ ฯ" ไหน ๆ อีก
เราจึงเลือกที่จะ "รักษาความเป็นอิสระ" ของเราไว้ เพื่อให้ "ศรัทธา" กับ "ความจำเป็นที่จะต้องมีชีวิตต่อไป" ของพวกเราไม่ถูกกระทบกระเทือน
คำกล่าวหาที่ว่า "คนกรุงเทพ ฯ ใจแคบ - ใจดำ - แล้งน้ำใจ" นั้น
คุณ "มอง" ในแง่ไหนล่ะ ?
ถ้าคุณมองในแง่ที่ว่าคนกรุงเทพ ฯ จะต้องเอาใจใส่ + แสดงความเห็นอกเห็นใจใครประดุจอย่างญาติพี่น้องนั้น
...อันนี้คนกรุงเทพ ฯ ไม่มีให้แน่ ๆ
เพราะคนกรุงเทพ ฯ ชอบที่จะ "ให้มันจบ ๆ กันไปในทีเดียว"
เพื่อกลับไปใช้ชีวิตอันคุ้นเคย ( ที่คนกรุงเทพ ฯ เข้าใจว่าเป็น "ความปลอดภัย" ) ของตัวเองซะมากกว่า
คนกรุงเทพ ฯ เมื่อให้ก็คือให้
ให้แล้วอย่ามาเซ้าซี้ อย่าทำอ้อร้อออเซาะตอแหล เหมือนหวังว่าจะได้รับ "อีกเรื่อย ๆ"
เรามีหัวใจ แต่หัวใจเรา "ไม่ใช่โรงทาน" ที่จะมาขออาศัยหรือใช้พักพิงได้ตามอำเภอใจ
กลับมาที่เรื่องการชุมนุมของพันธมิตร ฯ ( ซึ่งเกี่ยวข้องกับความเป็นคนกรุงเทพ ฯ - คนเมืองใหญ่ )
ถ้าคุณสังเกตดี ๆ คุณจะพบว่าผู้คนในบอร์ดนี้ส่วนใหญ่เป็นเพียง "แนวร่วม" ของพันธมิตร ฯ
หรือแม้แต่ในการชุมนุมของพันธมิตร ฯ จริง ๆ ก็จะพบว่าส่วนใหญ่ ( ที่ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ) ล้วนแสดงตัวในสถานภาพของ "แนวร่วม"
...ชุมนุมเสร็จงานแล้วก็กลับบ้าน หรือชวนกันไปกินอาหารอร่อย ๆ หรือนวดเท้า ( จนถึงลงอ่าง
)
เกือบทั้งหมด แทบไม่มีใคร "บ้าคลั่ง" ถึงขนาด "ชักชวน รวมตัวกันก่ออาชญากรรม - กระทำำเรื่องผิดกฎหมาย" อย่างพวก นปก.
แต่ในทางตรงกันข้าม เราจะ "คลั่งแค้น"
เมื่อประจักษ์ชัดแล้วว่า "แผ่นดินไทยของเรานี้กำลังตกอยู่ภายใต้อำนาจอธรรม"
โดยหมู่คณะของ "คนฉ้อฉลตอแหล - ชั่วชาติจัญไs - ไร้ความละอายต่อศีลธรรมจรรยา"
ซึี่งก็ไม่ใช่เกิดจาก "ความดีงามอร่ามเรือง" เหนือผู้คนในภูมิภาคไหน ๆ ของคนเมืองใหญ่ อีกนั่นล่ะ
แต่เป็นเพราะ "ความเป็นคนในเมือง - อาศัยอยู่ในเมือง - ไม่รู้จะไปอาศัยอยู่เมืองไหนอีกแล้ว"
ที่สร้าง "สำนึก" รับผิดชอบสังคม ว่า
"เมือง - อารยธรรม" จะดำรงอยู่ได้ก็ต้องอาศัย "ความซื่อสัตย์ - ไม่เอารัดเอาเปรียบ - มีหิริโอตัปปะ" ของผู้อาศัยอยู่ร่วมกันในสังคม
หรือหากเป็น "ผู้ปกครอง" ก็ต้องอยู่ในระดับ "ซื่อสัตย์สุจริต - เสียสละ ยุติธรรม - ตั้งมั่นในศีลธรรมจรรยา" กันเลยทีเดียวเมืองใหญ่ - คนในเมืองใหญ่ เปรียบเสมือน "เรือข้ามฟากที่มีผู้โดยสารอยู่เต็ม ( จนล้น ) ระวางบรรทุก"
ซึ่งบรรดาผู้โดยสารต่างตระหนักดีว่าไม่มีพื้นที่ให้ยืดแข้งยืดขาหรือเดินเหินไปมามากนัก
...ทุกคนควรจะอยู่ประจำที่อย่างสงบ เพราะหากออกลิงออกค่างกันมากนัก เรืออาจโคลงจนล่มคว่ำ
แน่นอนว่าทุกคนไม่มีทางเลือกมากนัก ในเรื่องความจำเป็นต้องให้ความไว้วางใจต่อ "นายท้าย"
...แต่ก็ไม่ใชว่าจะต้อง "ฝากผีฝากไข้ - มอบกาย ใจ และวิญญาณ" ให้ไปเสียหมด
เพราะถ้าเห็นแล้วว่านายท้าย "เมา ( ตัณหา )"
หรือ "บ้า ( อำนาจ )"
หรือ "ขี้โม้ ( คุยว่าเก่ง แต่จริง ๆ แล้วไม่ได้เรื่อง )"
รวมทั้ง "ขี้โกง ( เช่น จัดสรรที่นั่งดี ๆ ให้ญาติโกโหติเก / เอาสัมภาระของตัวเองขึ้นมาบนเรือ - เบียดบังสิทธิของผู้โดยสาร )"
...ผู้โดยสารอย่างคนเมืองก็จำเป็นต้อง "โวย" แล้วร่วมกันบังคับให้นายท้ายเอาเรือเข้าจอดท่า - เข้าชิดริมฝั่ง
เพื่อทำการ "ปลดนายท้าย" ออกจากหน้าที่ ( ส่วนจะยอมให้กลับมาเป็นผู้โดยสารหรือไม่นั้น อันนี้ไว้ว่ากันทีหลัง )
เราไม่ใช่ "ลูกเรือเอี้ยมจุ๊น - ลูกเรือตังเก" แบบคนต่างจังหวัด
ที่คุ้นชินกับการเดินไปเดินมาจากหัวเรือถึงท้ายเรือ ได้ตลอดทั้งวี่ทั้งวัน
คุณจะมาร่วมเป็นพันธมิตรหลังจากเข้ามาเป็น "คนเมืองใหญ่"
ก็จำเป็นต้อง "ลดละความเคยชิน - ความเข้าใจ" แบบเดิม ๆ
เหมือนการที่คนเราต้องลดละ "อัตตาจริต - ปัจเจกวิสัย" ออกไป เมื่อต้อง "ร่วมงาน" กับคนอื่น - สังคมหมู่มาก
แสวงจุดร่วม - สงวนจุดต่าง
...ไม่ถึงกับจะต้องขายวิญญาณ
...กลุ่มพันธมิตร ฯ ไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับลัทธิ "บุคคลานิยม" แบบระบอบทักษิณ
...ไม่ใช่แม้แต่แหล่ง "รวบรวมคนประหลาด" ประเภท "ไม่เอาเจ้า - ไม่เอารัฐประหาร - ปากอ้างสังคมนิยม แต่บูชาทุนสามานย์"
...จึงไม่รู้ว่าจะเอาวิญญาณ ( สิทธิแห่งการใช้ชีัวิต - ชีวิตที่เลือกได้ ) ของคุณไปทำอะไร
เวลานี้พันธมิตร ฯ มีเรื่องเดียวที่จะต้องทำ คือ "กำจัดระบอบทักษิณ" ออกไปจากแผ่นดินอย่างเด็ดขาด
ส่วนหลังจากนั้นจะมี "ระบอบอะพิสิด" หรือ "ระบอบเนวิน" หรือ "ระบอบพานทองแท้ ( น่าจะดีนะ
)" ให้กำจัดหรือไม่
...ค่อยว่ากันทีหลัง
