หนึ่งชั่วโมงผมดูCCTV4ทั้งๆที่ไม่รู้ภาษาจีนแม้แต่น้อยนิด
ประมาณว่าสรุปเหตุการณ์ประจำวัน
ตั้งแต่เกิดเหตุจนปัจจุบัน
ได้เห็นภาวะผู้นำของท่านเหวินเจียเป่า นายกรัฐมนตรี
ไม่ว่าไปเมืองไหน กริยาอาการที่แสดงออก
เข้มแข็ง โอบอ้อมอารีย์ เมตตา
ภาพที่พูดกับหนูน้อยซึ่งกำลังร้องให้
ภาพปลอบขวัญผู้ทุกข์
ทั้งสายตาและอาการ บ่งบอก
ภาพกองทัพบก เรือ อากาศ ที่ปราศจากอาวุธ
เป้หลังคือเครื่องมือกู้ภัย และสายตาที่มุ่งมั่นเพื่อเพื่อนร่วมชาติผู้ทุกข์เวทนา
เครื่องบิน เรือ ขบวนรถทหาร หน่วยกู้ภัย ที่มุ่งสู่แหล่งเกิดเหตุ
ภาพการทิ้งถุงอาหารที่มองเห็นคนวิ่งไหวๆอยู่ข้างล่าง
การปราศัยของเหวินเจียเป่า
ทั้งปากเปล่าและโทรโข่ง
ภาพการรับฟังของหน่วยช่วยเหลือต่างๆ
สร้างความหวังแม้นเพียงน้อยนิดของผู้อยู่ข้างหลัง
เดินท่ามกลางซากสิ่งผุพังเพื่อเข้าถึงที่เกิดเหตุ
ภาพหน่วยกู้ภัยทั้งสามทัพ และพลเรือน
เต็มไปด้วยชีวิตและวิญญาณ
ไม่มีภาพอัปมงคลส่งมอบของหันมายิ้มให้กล้องเพื่อลงสื่อ
ภาพคนเข้าแถวยาวเหยียดเพื่อบริจาคเลือดและทรัพย์สิน
สุดท้ายภาพการยืนไว้อาลัยของคนทั้งประเทศ
สร้างความเป็นหนึ่งเดียวอย่างอลังการณ์
จีนคงยังยิ่งใหญ่ไปอีกนานและต้องจับตาเป็นอย่างยิ่ง
ขอคารวะแด่ผู้ทุกข์ทั้งหลาย
ขอชื่นชมแด้ผู้คลายทุกข์ให้กับผู้ยาก
ขอภัยพิบัติจงอย่าเกิดกับประเทศนี้เลย
กลัวว่าภาพที่ได้เห็นจะสูญหายไปจากความทรงจำ
อย่าเบียดเบียนกันเลย
ธรรมชาติมองอยู่
ทำหน้าที่ถูกต้อง เทวดามองเห็น
