แค่บ่นๆ

[Ang`sumaLin]

การเมือง บทที่ 1
 
นับย้อนไปเมื่อครั้งจำความได้
ในคืนหลังการเลือกตั้งพี่ชายจะให้สมุดกับปากกา 1 ด้าม
เพื่อเอาไว้จดบันทึกผลการนับคะแนน
สมัยนั้นไม่มีคอมพิวเตอร์ใช้
ไม่มีทีวีดู เพราะที่บ้านยากจน ตอนนั้นยังไม่เข้า รร.
แต่อ่านหนังสือออกและเขียนหลังสือเปนแล้ว
เรามีหน้าที่ฟังรายงานผลของแต่ละจังหวัด ผ่านทางคลื่นวิทยุ
แล้วก็จดลงไปในสมุดว่าใครได้คะแนนเท่าไหร่
นับว่าเปนหน้าภาระหน้าที่อันหนักอึ้งของเด็กวัย 6 ขวบ
(6 ขวบยังเข้าโรงเรียนนะคะ เพราะไม่มีเงิน เข้า ป.1 เลยทีเดียว)
หนังสือที่อ่านเปนเรื่องเปนราวเล่มแรก นอกจากหนังสือการ์ตูนเล่มละบาทคือ
หนังสือเกี่ยวกับเหตุการณ์การนองเลือดเมื่อครั้ง 14 ตุลา
เราได้เห็นการภาพที่ทารุณโหดร้ายของการทำร้ายนักศึกษา
ที่รัฐบาลสั่งการออกมา
 
เด็กวัย 6 ขวบ อ่านหนังสือเล่มเก่าๆ เล่มนี้เที่ยวแล้วเที่ยวเล่า
เพราะที่บ้านไม่ได้ซื้อหนังสือบ่อยนัก และหนังสือเล่มนี้พี่ชายไม่รู้เอามาจากไหน
ตอนนั้นไม่รู้หรอกว่าเค้ากำลังทำอะไรกัน รู้แค่ว่าเกิดความสงสัย
ว่าทำไมนักศึกษาถึงถูกทำร้าย แล้วทำไมเค้าถึงเรียกร้องรัฐธรรมนูญ
 
ภาพนักศึกษาโดนแขวนคอ โดนยิง โดนทุบตีทำร้าย ภาพนักศึกษาหญิงมีเสื้อผ้าขาดวิ่น
มันติดตามาจนถึงปัจจุบัน เมื่อโตขึ้น หนังสือที่จะสะดุดตาแล้วซื้อกลับมาอ่านก็คือ
หนังสือที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 14 ตุลา
 
ไม่รู้เป็นภาพฝังใจจากอดีตหรือปล่าว ถึงเติบโตขึ้นมาแล้วมีความรู้สึกร่วมกับเหตุการณ์ทางการเมืองทุกครั้ง
ปี 2535 ถ้าจำไม่ผิดตอนนั้นเป็นช่วงพฤษภาทมิฬ ตอนนั้นไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพ
ติดตามกระแสข่าวช่วงนั้นมาก แต่ไม่เคยออกไปอยู่บนถนน
เพราะไม่ชอบคุณจำลอง ศรีเมือง ไม่เคยชอบและคงทำใจให้รู้สึกชอบไม่ได้
ช่วงนั้นเลยได้แต่ฟังข่าวเงียบๆ เอาใจช่วยห่างๆ
หลังเหตุการณ์สงบก็ออกเดินเท้าสำรวจแนวถนนแถวราชดำเนินเล่นๆ
เห็นรอยกระสุนตามแนวกำแพง ผนัง มากมายกลาดเกลื่อน เห็นร่องรอยของการทำร้ายประชาชน
แต่ความรุ้สึกของเราก็เฉยๆ เพราะไม่รู้สึกร่วมมากมายกับการออกไปยืนต่อสู้เป็นแถวหน้า
 
ในหนังสือ ลมพัดชายเขา ของนิมิตร ศัลยา ที่ตัวละครเอกบอกว่า
เค้าไม่เคยรู้สึกรักประชาชน หรือรุ้สึกว่าจะต้องต่อสู้เพื่อประชาชน
แต่เค้าเข้าป่าเพราะอยากเข้ามาดูแลสามี
เมื่ออ่านถึงตรงนี้ เราเข้าใจถึงคำว่า รักประชาชน
เราไม่ได้รักประชาชน ไม่ได้รักประเทศไทย ไม่รู้สึกอะไรกับคำว่า ประชาธิปไตย
และไม่รู้สึกว่ามันดีหรือไม่ที่มีรัฐธรรมนูญใช้
 
ปัญหาทางการเมืองที่ผ่านมากี่ยุคกี่สมัย
เป็นปัญหาของคนที่บกพร่อง บกพร่องในความเป็นคน
ปัญหาที่เกิดขึ้นไม่ได้เกิดขึ้นเพราะ กฎหมายมีช่องโหว่ หรือมันอ่อนด้อยเกินไป
 
เราต้องเติบโตในประเทศที่ไม่เคยแก้ปัญหาของคน
แต่คือประเทศที่วิ่งแก้กฎหมายความหลังเมื่อเกิดปัญหา
 
เราใช้ชีวิตอยู่โดยไม่รู้เลยว่า คนรอบข้างของเรา กำลังคิดจะทำอะไรกะเรา
 
 
รู้สึกเหนื่อยและสิ้นหวัง ที่จะทำให้คนไทยรักประเทศไทยให้น้อยลงกว่านี้
คนไทยรับไม่ได้ที่มีรุปธงชาติไทยแปะอยู่บนรองเท้าของไนท์กี้
แต่คนไทยรับได้กับการเห็นนักการเมืองเล่นเกมโกงชาติ
คนไทยรับไม่ได้ที่จะเห็นพระพุทธรูปอยู่ในห้องน้ำของต่างชาติ
คนไทยบอกว่ามันคือการเหยียบย่ำศาสนา
แต่คนไทยรับได้กับการที่มีเอาพวงมาลัย เอาทองคำเปลว แปะบนก้อนหินก้อนนึงที่ตกลงมาจากฝากฟ้า
คนไทยบอกว่าฝรั่งย่ำยีศาสนา แต่คนไทยอีกเหมือนกันที่เอารูปคนกำลังขูดหาตัวเลข
บนต้นไม้มาออกอากาศทางทีวีแล้วบอกว่า...มันเป็นความเชื่อส่วนบุคคล
อย่างไหนย่ำยีศาสนามากกว่ากัน
 
เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยการนับถือรูปแบบ
นับถือในสิ่งที่ตาเห็นมากกว่าที่นับถือกันที่หัวใจ
 
เมื่อครั้งที่รูปปั้นท้าวมหาพรหมถูกคนสติไม่ดีทุบทำลาย
ช่วงนั้นประเด็นควรจะอยุ่ที่ ทำไมคน 1 คนจะต้องโดนรุมทำร้ายจนถึงตาย
คนส่วนมากคิดว่านั้นคือการลงโทษของสิ่งศักด์สิทธิ์
สมควรแล้วที่จะต้องตาย เพราะบังอาจไปกระทำการที่ไม่บังควร
เราดูทีวีแล้วร้องไห้ มีความรู้สึกว่าไม่อยากเป็นคนไทย
รัฐบาลเร่งจัดการหารูปปั้นมาทดแทนของเก่าที่เสียหายไป
แต่รัฐบาลไม่หยิบเอาเรื่องว่าทำไมคนไทยเป็นอะไรกันไปแล้วมาแก้ปัญหา
เมื่อเรามองย้อนไปถึงการปราปปรามยาเสพติดของรัฐบาลชุดนี้
ก็ได้แต่ปลงและเข้าใจว่าเค้าคงไม่มองมันว่าเป็นเรื่องใหญ่หรอกที่มีการรุมบาทาใส่คนจนตาย
 
 
เราบ่นว่าเบื่อทีไรกับการอยู่ในแผ่นดินไทยคนฟังก็จะไล่
แล้วบอกว่าก็ไปอยู่ที่อื่นเสียสิ
 
 
เราก็จะไปทันทีละถ้ารัฐบาลจะจ่ายตั๋วเครื่องบิน และหาอยู่ที่กินให้ในยุคหิน
 
ยุคที่ผู้หญิงผู้ชายปกครองกันด้วยไม้ท่อนเดียว
รักกันก็ตีหัวลากเข้าถ้ำ
 
 
ไม่ต้องมีมาตราฐานของการเป็นคนดีมากมาย
กฎหมายยิ่งมากคนยิ่งจะเป็นคนดีจอมปลอมกันมาก
แล้วในบรรดาคนดีจอมปลอมส่วนใหญ่ก็คือนักการเมือง
เมื่อนักการเมืองเป็นคนดีทางกฎหมาย
ประชาชนของนักการเมืองที่ดีตามกฎหมาย
ก็เป็นคนดีตามกฎหมายตามไปด้วย
 
ยุคทักษิน เป็นยุคที่เรามองว่าความเป็นคนไทยของในประเทศไทยเด่นชัดมาก
ยุคที่กราบไหว้บูชาสิ่งศักดิ์มากขึ้น
เพราะผู้นำก็เป็นประเภทเข้าวัดเพื่อหาน้ำมนต์มากกว่าหาพระธรรม
 
คุณทักษิน ชินวัตร เป็นผู้นำที่เรารับไม่ได้มากที่สุดตั้งแต่มีนายกฯมาในประเทศไทย
เป็นคนอันตรายที่ทำร้ายคนไทยและเมืองไทยมากที่สุด
 
ไม่เคยมียุคสมัยใด ที่คนไทยนับถือวัตถุนิยมมากขนาดนี้
แล้วมันผิดที่คุณทักษินเหรอ ที่คนไทยเป็นอย่างนี้
ไม่ผิดหรอกมั้ง....เพียงแต่เราไม่ชอบ
แล้วเราก็คิดว่า ถ้าภาพของผู้นำ เป็นภาพของคนที่สมถะ ซื่อสัตย์ แบบคุณชวน
มันก็อาจจะดีกว่านี้
 
เราไม่จำเป็นต้องเดินทางไปเหยียบดวงจันทร์หรอกถ้าเราไม่พร้อม
บางครั้งมันก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องรู้ว่าดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่แหลมพรหมเทพตอนกี่โมง
 
เราเสียเวลากะสิ่งที่ไม่มีความจำเป็นในการเป็นคนมาตลอด
และไม่มีแนวโน้มเลยว่าเราจะยอมเสียเวลาเพื่อเอาสาระในชีวิตกลับคืนมา
 
"คนจนจะหมดไปจากแผ่นดินในอีก 6 ปีข้างหน้า"
 
ถ้อยคำประกาศหาเสียงของพรรคไทยรักไทยเมื่อ 5 ปีที่ผ่านมา
 
ถ้าแม้ว่าคนจนจะหมดไปจริงๆ เราก็ยังตำหนิ นโยบายหาเสียงแบบนี้
เพราะมันคือสิ่งที่บอกว่า...จนแล้วผิด รวยแล้วดี
 
ที่จริงความยากจนไม่ใช่สิ่งที่ผิดเลย ถ้าสังคมจะไม่มีคนรวย
แต่พอคุณรวย คุณกลับบอกว่า...ความจนมันผิด
แล้วคุณจะแก้ไขมันซะ
 
คนจนสามารถมีชีวิตที่อยู่ได้บนแผ่นดินไทย ถ้าคนรวยจะไม่เอารัดเอาเปรียบ
 
มันง่ายมาก ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาถึง 6 ปีซะด้วยซ้ำ
ถ้าคุณจะใช้คำพูดเสียใหม่ว่า....อีก 6 ปีข้างหน้าคนรวยจะหายไปจากแผ่นดิน
 
เราไม่ได้เขียนข้อความนี้ขึ้นมาเพื่อความสะใจ หรือตั้งใจจะประชดประชันใคร
แต่ยังมีความรู้สึกว่าถ้าเราช่วยกันนับหนึ่งเสียใหม่
ให้คนรู้สึกเฉยๆเสียกับคำว่าจน
มันก็น่าจะช่วยให้คนอยากรวยน้อยลง
 
บางคนอาจจะเถียงว่า เองไม่เคยจนเองเลยไม่รู้ว่าจนแล้วเจ็บ
 
เราเคยจนและปัจจุบันก็ยังจนอยู่ และเคยเจ็บปวดกับความจนได้มากพอกับคนที่จนที่สุดในประเทศไทย
คนนึงจะได้เจอ  แต่ยังมีความเชื่อว่า...ถ้ารัฐบาลประกาศล้มเลิกแก้ปัญหาความยากจน
ตามนโยบายที่ได้วางเอาไว้ทุกโครงการ เราก็อาจจะยังพอขยับถานะของตัวเอง
เป็นคนพอมีพอกินได้บ้าง
 
-----------------------------
คนจนไม่ใช่ปัญหาของประเทศ แต่ปัญหาของประเทศอยู่ที่คนรวยพยายามบอกว่ารวยแล้วดี
ทำให้คนจนอยากรวย แล้วเมื่อคนจนอยากรวย คนรวยก็แจกตัง
แล้วคนรวยก็สมใจอยากทุกเรื่อง แล้วคนจนก็ยังจนอยุ่ต่อไป
ส่วนของแถมที่คนจนได้มา คือความน้อยเนื้อต่ำใจ ว่าทำไมกูต้องจน
เมื่อคนแจกเงินหายไป คนจนก็พยายามจะรวยต่อไป
แต่..อนิจจา....มันไม่รู้จะรวยยังไง ไม่สมารถรวยได้
ทุกคืนได้แต่นอนเอามือเก่ยหน้าผาก รู้สึกย่ำแย่กับการเกิดมาจน
มีชีวิตอยู่ด้วยการเจ็บปวดทั้งตัวและหัวใจ...
 
เกิดมาจนไม่ผิดนะคะ เพราะเราเกิดมาตัวปล่าว แม้แต่เสื้อผ้าพันกายยังไม่มี
แม้ตอนตายก็ยังต้องไปตัวปล่าว แต่คนที่เกิดมาตัวปล่าว
แล้วร่ำรวยขึ้นมานี่สิ...ผิดปกติ ยิ่งรวยเกินพอดี รวยเกินความจำเป็น
รวยแล้วยังโกง รวยกินไม่หมดภายใน 4-5 ชาติแล้วยังซุกหุ้น
ยังหาทางเลี่ยงภาษี คนแบบนี้...ผิดปกติ..และคบไม่ได้
----------------
ขอโทษที่ยาวไปนิด พิมพ์ผิดๆ ถูกๆ แก้ไขข้อความไม่ไหว มันยาว
 
 

[Can ไทเมือง]

เอารูปมาฝาก

[snowflake]

คุณ อัง บ่นได้ยาวจัง แบบนี้น่าจะเรียกรำพึงรำพันมากกว่า
อ่านกระทู้ เป้าหมายฯ ของคุณ lynnicky หรือยัง บางทีอาจทำให้อารมณ์ดีขึ้นนา   

[batman]

ง่ายๆ นุ่มนวล สุภาพ ตรงไปตรงมา
คุณได้ 1 โหวตจากผมคร้าาาบบ

[cameronDZ]

มองดูความจริงซี พี่น้องผองเพื่อน

มองดูความจริงซิ ชั่วดีโปรดเตือน

มองเห็นผู้คนหลาย เห็นความตาย ความอยาก

มองเห็นผู้คนแค้น ทั้งแดนดิน ดั่งแดนบาป....


พอดีฟังเพลงนี้อยู่ครับ

ตามด้วย A Hard Rain's A-gonna Fall ของ Bob Dylan

และจะปิดท้ายด้วยเพลง "หน้าเหลี่ยม" ของ...(อุ๊บ เกือบเผลอบอกชื่อศิลปินไปแล้วมั้ยล่ะ)

จะได้กินข้าวเที่ยงอร่อย

[มีคณา]

เข้ามาอ่านตรงคำว่า บ่น นี่แหละ
อยู่ๆก็รู้สึกตัวว่าหมู่นี้ บ่นโน่น บ่นนี่ ได้ทั้งวัน
น่ารำคาญหูคนอื่นจริงๆ
มาอ่านคนอื่น บ่น มั่งดีกว่า
 

เข้ามาอ่านแล้วถึงได้พบว่า
การ บ่น นี่มันมีเสน่ห์ได้เหมือนกัน
ถ้าดิฉันเป็นผู้ชายในนี้
คงรีบส่งแม่ไป ขอ คุณอังแล้วล่ะ
 

เห็นด้วยมากค่ะ
เรื่องที่พูดถึงว่า
"ยุคทักษิน เป็นยุคที่เรามองว่าความเป็นคนไทยของในประเทศไทยเด่นชัดมาก"
ยุคนี้ ความ คลั่งชาติ บ้าศาสนา หลงตัว บูชาเงิน ชัดที่สุด

และใช่ที่ว่าในเมื่อเรา วิ่งไม่ทัน ไปไม่ถึง คว้าไม่ได้
ก็ค่อยๆเดินไปพร้อมกันอย่างมีความสุขดีกว่า
 

[จูล่ง_j]

ผมก็ยัง งงๆอยู่กับทักษิน ว่า มันงมงายจริง หรือ ทำไปเพื่อภาพลักษณ์เอาใจชาวบ้าน
แต่ไม่ว่าจะแบบไหน ผมก็ไม่ชอบทั้งสองอย่าง
ตอนนี้ก็มาตอกลิ่ม ระหว่างรากหญ้า กะ คนกรุง จนแตกแยกทางความคิดกันไปหมด
สงสารเมืองไทย ที่ได้ นายกแบบ ทักษิน

[Ang`sumaLin]

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน และก็มาตอบกันนะคะ


นักการเมืองที่เป็นนักโฆษณาต้องการขายอะไร

ก็พยายามจะบอกว่าถ้าไม่ใช้ในสิ่งที่เค้าขายจะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ยาก

ยกตัวอย่าง เครื่องสำอางค์ประเภทไวท์เทนนิง

ดิฉันโตมาจนถึงเวลามีควรจะมีสามีได้แล้วนี่

เพิ่งรู้มาในเวลาไม่นานนี่เองว่า การเกิดมาตัวดำเป็นปมด้อย

ดำแล้วไม่สวย ดำแล้วหมดอนาคต ดำแล้วผุ้ชายไม่จีบ

ผู้ชายที่คิดจะจีบผุ้หญิงผิวดำยังไม่กล้า

แต่ไม่ต้องกลัวนะว่าดำแล้วจะขาวไม่ได้

ในเมื่อมีเครื่องสำอางค์ที่ทำให้ผิวเหมือนสีปลักกระบือขาวขึ้นทันตาเห็น

แค่ลูบไล้วันละ 2 เวลา ทาแค่ 28 วัน

แค่น้องพรเดินทางขึ้นรถไฟไปไม่นาน กลับมาน้องพรก็กลายเป็นน้องพอนด์ทันที

"จำน้องพรคนเดิมไม่ได้หรือคะ"

ตอนเด็กๆดูหนังฝรั่งทีไร นางเอกผิวดำๆเยอะแยะไป

แล้วเค้าก็บอกว่าสวยเหลือเกิน เราก็แอบภูมิใจว่า...แหม เราสวยกว่าอีก


ทำให้เราเชื่อก่อน แล้วขายทีหลัง หรือสร้างความเชื่อไป ขายไป

ผลกำไรไม่ได้ตกที่เรา เพราะเครื่องสำอางค์ที่ใช้ไม่ได้ช่วยให้ขาวจริง

คุณผู้ชายทั้งหลายอย่าเชื่อนะคะว่าหัวล้านแล้วไม่หล่อ เค้าโกหก

หัวล้านก็หล่อได้ อ้วนก็สวยได้ แล้วฟันเราก็ขาวได้เท่าที่มันควรจะขาว



เหมือนพรรคไทยรักไทย ที่พยายามบอกว่า ถ้าไม่เลือกเค้า หรือถ้าเค้าไม่ได้กลับมา

จะต้องกลับไปสู่ยุคที่ไม่มีวี่แววว่าจะรวย โครงการ 30 บาทจะหาย

คนจนจะจนกันต่อไป จะไม่มีเงินกองทุนหมู่บ้านไปแจกอีกแล้ว

จะได้แต่นักการเมืองที่อ้างแต่ไม่ได้รับรายงานเข้ามาทำงาน

แต่สิ่งที่เค้าเน้นเป็นพิเศษคือ...คุณจะจน คุณจะไม่รวย 

[แอ่นแอ๊น]

อืมมมมม อ่านแล้ว อืมมมมมมมมมมมม พูดไม่ออกอ่ะค่ะ 

[นทร์]

need กับ super_ego

มันสวนทางกันครับ

บางที... สังคมกำลังหาจุดสมดุลย์

[Ang`sumaLin]

คงหายไปหลายวัน ขอให้สมาชิคเสรีไทยทุกคน มีความสุข

สู้ๆนะคะ

[ฉิกตี๋]

--อ่านจบ เข้าใจและเห็นใจครับ--




**เพราะ พิมพ์ยาวปานนี้ เล็บสึกแน่ ๆ สาบาน หิ หิ หิ*****

[ภูพาน]

มารับฟังคำบ่นครับ หลายข้อความทีรู้สึกเหมือนกัน
"ปัญหาทางการเมืองที่ผ่านมากี่ยุคกี่สมัย
เป็นปัญหาของคนที่บกพร่อง บกพร่องในความเป็นคน
ปัญหาที่เกิดขึ้นไม่ได้เกิดขึ้นเพราะ กฎหมายมีช่องโหว่ หรือมันอ่อนด้อยเกินไป"
"เราไม่จำเป็นต้องเดินทางไปเหยียบดวงจันทร์หรอกถ้าเราไม่พร้อม
บางครั้งมันก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องรู้ว่าดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่แหลมพรหมเทพตอนกี่โมง"
"คนจนสามารถมีชีวิตที่อยู่ได้บนแผ่นดินไทย ถ้าคนรวยจะไม่เอารัดเอาเปรียบ"
"เกิดมาจนไม่ผิดนะคะ เพราะเราเกิดมาตัวปล่าว แม้แต่เสื้อผ้าพันกายยังไม่มี"

ขอเพิ่มเติมเรื่องความสวยงามอีกหน่อยนะครับ
  มิได้รักเนตรงามยามชม้าย
  มิได้รักเรือนกายประพายศรี
  แต่รักในบางสิ่งซึ่งเธอมี
  รักลึกซี้งความดีที่เธอทำ (ชญาวัน)