แวะมาดูตามคำเชิญ ของ จขกท. ค่ะ
ไม่ใช่คนรักหมา เลยไม่ได้สังเกตนิสัยมันสักเท่าไหร่
ว่าตัวที่เห่า จะไม่กัด แต่ตัวที่กัด จะไม่เห่า
เห็นมันเห่าหอนกันหนวกหูทุกตัว
ขนาดเห็นหน้ากันอยู่ทุกวัน เจ้าหมาประจำซอยพวกนั้น
ยังเห่าทุกครั้งที่เดินผ่าน ช่างไม่ให้เกียรติกันบ้างเลย
ไม่ได้คิดว่ามันจำเราไม่ได้ แต่คงเห่าสดุดีหรือทักทายแบบแง่งๆ

สาเหตุที่ไม่ชอบหมา อาจเพราะตอนเด็กๆ เคยเจอหมาบ้า
วิ่งเข้ามาในบ้าน ที่ไม่ได้ปิดประตูรั้ว
แล้วพวกผู้ใหญ่ก็ร้องกันตกอกตกใจ
ทำให้เด็กน้อยอย่างเราพลอยเสียขวัญ
ซึมซับไปว่า น้องหมา พวกนี้คงมีแต่ผู้ร้าย
และเป็นอันตรายที่ควรหลีกเลี่ยง
แม้กระนั้นก็ไม่เคยสังเวยกับคมเขี้ยวจริงๆ สักครั้ง
คุณ จขกท. โดนตั้งหลายครั้ง ไปอยู่แถวไหนมาหรือคะ?

พอเข้าเรียนชั้นประถมก็กลายเป็นคนรักแมว
พลาดตกหลุมพวกมันไปแล้วถอนตัวไม่ขึ้น
อย่างคุณ แต้ว MonkeyBoneว่า
http://forum.serithai.net/index.php?topic=1257.msg16599#msg16599แต่กระทู้นี้เป็นเรื่องของหมา
ก็จะพยายามให้อยู่ในประเด็น
อืม ยังไงก็คงอดพาดพิงถึงแมวไม่ได้
เพราะเหตุที่เกลียด Oh, hate is a strong word.
เอาแค่ไม่ชอบแล้วกัน
ไม่ชอบหมา เพราะว่ามันชอบกัดแมวค่ะ
โดยเฉพาะหมาข้างบ้าน หมาในซอย
ชอบไล่ฟัดเจ้าเหมียวน้อยแสนซน
ที่มุดไปเที่ยวเล่นข้างนอกรั้ว
ตายบ้าง พิการบ้างไปหลายตัว
เป็นโศกนาฏกรรม ทำให้ได้เรียนรู้ถึงความเศร้า
ของการพลัดพรากจากสิ่งที่รัก
จนหลายๆ ครั้งคิดว่าไม่เอาอีกแล้ว
ไม่อยากเสียใจอีกต่อไป

แต่เมื่อสายลมรักพัดพา เธอมาให้
ก็มิอาจแข็งใจ ไม่ต้อนรับ
เลยต้องเจ็บซ้ำๆ ซากๆ
และไม่เห็นจะง่ายขึ้นอย่างใครบอกว่า
แล้วมันจะชินไปเอง

แต่ปัจจุบันนี้ก็ไม่ได้เลี้ยงแมวแล้วนะคะ
เพราะว่ามีหมามาอยู่ แล้วเจ้าตัวนี้ไม่ใช่พวกนิสัยดี
ที่อยู่ร่วมกับแมวได้

จะว่าไปก็ดีเหมือนกัน ไม่มี (แมว) รัก ก็ไม่ต้อง
เจ็บปวด อกหัก เมื่อยามจากลา
พร่ำเพ้อซะยืดยาว ให้คุณ จขกท.
เห็นความพยายาม ในการบรรยายอัตนัย
ที่ไม่ค่อยตรงโจทย์เท่าไหร่
แหะๆ แบบว่าขอคะแนนค่าเขียน

เอาเป็นว่าถ้าอ่านแล้วใจอ่อนก็อย่าลืมแวะ
ที่กระทู้ นายกฯ ทักษิณ คือ ปัญหาของแผ่นดิน? บ้าง
http://forum.serithai.net/index.php?topic=1615.0(ฮั้ว กันดันกระทู้ อีกแล้วเรา)
ขอเชิญนะคะ
