พักเอ๋ยพักผ่อน
ยามนอน ยามกิน ให้สิ้นหวัง
เกลือก็หวาน น้ำตาลเค็ม ไม่จีรัง
เป็นเหมือนดัง คำพระ อนิจจัง
พรรคการเมือง เคยเรืองรุ่ง มุ่งอำนาจ
วันนี้แล้ว วันคอขาด ให้สิ้นหวัง
ทุกข์ระทม ขมขื่น ในภวังค์
หมดหลายตังค์ และหมดตัว กลัวจริงเอย

คำรำพัน
จากเจ้าของพรรค
