http://www.komchadluek.net/2006/10/30/k001_60846.php?news_id=60846 (http://www.komchadluek.net/2006/10/30/k001_60846.php?news_id=60846)

ตัดบ้างส่วนมาให้อ่านกันครับ

"มีการกล่าวหารัฐบาลมากมายหลายข้อทีเดียวถึง 40 กว่าข้อ ประมาณปลายเดือนตุลาคมถึงเดือนพฤศจิกายน ปี 2548

ตอนนั้น ผมได้เข้าไปเรียนนายกฯว่า ข้อกล่าวหาเหล่านี้ หลายข้อเป็นเรื่องการเมือง หลายข้อเป็นเรื่องราชการที่เป็นมติคณะรัฐมนตรี คงจะต้องชี้แจง นายกฯ ทักษิณ ก็บอกว่าดี ก็มีการตั้งกรรมการขึ้นมาชุดหนึ่ง โดยผมเป็นเลขานุการ แล้วก็มีท่านเลขาธิการนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน คณะกรรมการชุดนี้เป็นคณะกรรมการที่ทำหน้าที่ดูแลชี้แจงข้อเท็จจริงที่เกิด จากการพูดของรายการเมืองไทยรายสัปดาห์ เมื่อตั้งคณะกรรมการเรียบร้อยแล้วผมก็เชิญประชุม โดยเรียนให้คณะกรรมการทราบว่าถ้าเป็นเรื่องราชการที่ส่วนราชการเสนอผ่านคณะ รัฐมนตรี ส่วนราชการก็ควรทำคำชี้แจง ถ้าเป็นเรื่องการเมืองต้องให้ฝ่ายการเมืองชี้แจง ผมเชิญประชุม 3 ครั้ง แต่ไม่มีการมาประชุมจากฝ่ายการเมือง ผมก็เลยไม่เชิญประชุมอีก แล้วก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจ เพราะธรรมดาถ้าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องจริงต้องรีบชี้แจง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อมีการชุมนุมแล้วทำท่าว่าไม่ยุติ จนกระทั่งมีการยุบสภา "

ฉบับเต็มอ่านที่นี่ด้วยก็ได้ จริง ๆมีหลากหลายประเด็นที่เราคาใจกันมาตลอด แม้แต่เรื่องเหตุผล ยุบสภา พรก.ฉุกเฉิน ฯลฯ

http://forum.serithai.net/index.php?topic=9387.0

ขอบคุณครับ  :mozilla_smile:

เรื่อง เหตุผล "ยุบสภา" อ.บวรศักดิ์ชี้ชัด ๆ แล้วว่า ไม่มีเหตุผลเพียงพอ...

แต่นายกขอรับผิดชอบเอง...นั่นแหละที่เส้นทางของทักษิณเริ่มแคบลง ๆ

จนในที่สุดหมดหนทางเยียวยา...เพราะมันเป็น..."ทางตัน"...

เมื่อคุณขึ้น "ทางด่วน" ผิดเสียแล้ว

ก็ต้องวิ่งไปจนสุดจนกว่าจะพบ "ทางลง"....แต่ขอโทษ มันดันไปเจอทางด่วนที่..ขาด..พอดิบพอดี...

เหมือนทางด่วนไปปากน้ำไง...เลยจำใจขับตกทางด่วนไปเลย...

ขับรถไม่ดูป้าย ไม่ต้องดื่มก็ตายได้เหมือนกัน

น่าคิดมากๆ

ก็เห็นเป็นบางอย่างเหมือนกัน