...ทั้งประสบจากชีวิตจริง และ กรณีรักษาการณ์นายกฯที่มีคนเก่ง ๆ ช่วยเหลือมากมาย..เลยมานั่งคิดว่า..ถ้าคนที่มีบุญคุณ และดีกับเรา เราก็รักและชอบพอเขา วันหนึ่งเขาทำเลวทรามต่ำช้าขึ้นมาเราจะทำยังไง....ช่วยเขาให้ถึงที่สุด?...ถอยออกมาห่าง ๆ ..หรือช่วยกันปกป้ัองสังคมจากคน ๆ นี้

ถ้ารู้ตอนแรกก็คงจะคอยเตือนเขา(ถ้าทำได้) แต่ถ้าทำไม่ได้ ก๊อ "โกยเถอะโยมๆๆๆๆๆ"

คนเราชั่วเจ็ดที่ ดีเจ็ดหนครับ
ถ้าเขาสำนึกผิดได้ก็ให้อภัยเขาเถอะครับ
อภัยทานเป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดครับ

 :)

กรณีนี้ โครตลำบากใจเลยล่ะ แต่ที่แน่ๆก็คงต้องเตือนเค้าก่อนแหล่ะ แต่ถ้าไม่สำเร็จ ก็ห่างๆไว้หน่อย

เตือนก่อน ถ้าไม่ฟังก็ถอย หลังจากนั้นก็แจ้งตำรวจจับ(มั่นใจว่ากล้าทำ)

บุญคุณนั้น ลำเลิกเมื่อไหร่ก็จบกัน

คนที่ดีกับเรา มีบุญคุณกับเรา หากถึงวันที่เขาหลงผิด สิ่งที่เราจะทำได้ก็คือ เตือน ชี้แนวทางถูกให้ แต่หากว่าบุญคุณนั้นล้นเกินพรรณนา เช่นบุญคุณของบิดามารดา ก็ย่อมต้องทดแทนอย่างสุดความสามารถ แต่การทดแทนนั้น ย่อมต้องไม่กระทำผิดให้มากขึ้นไปอีก

เมื่อเรารับบุญคุณของเขามาแล้ว เราก็ต้องทดแทนค่ะ จะหลบลี้หนีหน้าไปทำไม่รู้ไม่ชี้นั้น เราก็ผิดค่ะ

ดังนั้น อย่าไปรับบุญคุณของใครค่ะ เท่าที่เรามีผู้มีพระคุณเช่นบิดามารดาอยู่  เราก็มีมากพอแล้วค่ะ

ให้โอกาสแก้ตัวสองครั้ง เกินนี้คงถอยหนีแล้ว

ก็เพราะบางคน แยกไม่ออกระหว่างผลประโยชน์ส่วนตัว กับส่วนรวม ถึงได้มีปัญหา


คนบางคน ชาตินี้ไม่มีโอกาสได้จับเงินล้าน เขาให้ค่าเทอมลูก ซื้อรถให้เมีย ฝากลูกเข้าทำงาน


เจอไปแค่นี้ ก็เลีย จนซะ


ทุกคนทำอะไร หวังผลทั้งนั้น เขาไม่ให้คุณ หรือ ทำดีกับคุณฟรีๆ หรอก ถ้าคุณไม่มีประโยชน์ขับเขา



ถ้าเราเอาแค่ให้ตัวเองสบาย ครอบครัวสบาย โดย ไม่ใส่ใจ อนาคตของชาติ ไม่นึกถึง คนที่ตายปกป้องแผ่นดิน   ชาติก็ล่มสลาย


ขึ้นอยู่กับทุกคนว่า ต้องการเห็นประเทศเป็นอย่างไร  ไม่อยากเห็นประเทศหลุดจากระบอบชั่ว ก็นับถือคนเลวต่อไป


อยากมีศักศรี ภูมิใจในตนเอง ก็ถอยออกมาซะ 

ชอบจังแนวคิด  "โกยเถอะโยมๆๆๆๆๆ"... :mrgreen: