อันที่จริงพรรคเราก็เก่าแก่ แต่หามีจุดยืนไม่(พูดเฉยๆแต่ไม่ทำหรือทำก็ไม่ตามที่พูด)เรามาหนักใจที่จะฝืนพูด ฝืนทำ ไม่พบตัวตนที่แท้จริง ลองตั้งสติให้ดี ทำใจให้เป็นกลางเหตุการณ์ที่ผ่านมาพวกเราทำดีแล้วหรือ บางทีกลับไปนอนคิดนึกกลัวบาปในใจ คนทั้งประเทศต้องกระทบจากการกระทำของพวกเราหรือ บางทีพูดแก้ตัวให้คนเขาเชื่อนั้นไม่ยาก แต่มันรู้สึกเป็นทุกข์  ไม่รู้คนอื่นจะเป็นอย่างเราไหม  บอกตรงๆรู้สึกผิดต่อบรรพบุรุษของพรรค  ที่แม้อุดมการณ์พรรคสามข้อแรกยังรักษาไว้ไม่ได้......การเมืองที่มั่นคงไม่จำเป็นต้องเสแสร้ง ต้องพูดความจริงแล้วทำตามที่พูด......พวกเราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอมิใช่หรือ 

ไม่รู้สึกผิดแต่รู้สึกคับแค้นใจ
ที่ไม่สามารถจัดการกับทักษินได้ในขณะนี้
และรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ
ที่เกิดมาในประเทศที่คนชั่วลอยนวลได้อย่างสง่างาม
แล้วคนอีกค่อนประเทศทำอะไรมันไม่ได้
และคนที่ทำได้ ก็ไม่เคยคิดจะทำอะไรกับมัน