ทั่วไป => สภากาแฟ => ข้อความที่เริ่มโดย: อนัตตา (ไร้สี ไร้กลิ่น ไร้ฝ่าย) ที่ 16-09-2008, 20:08



หัวข้อ: ตะวันชิงพลบ เมื่อหมู่มารครองประเทศ นักวิชาการขายตัว ไทยสิ้นชาติ
เริ่มหัวข้อโดย: อนัตตา (ไร้สี ไร้กลิ่น ไร้ฝ่าย) ที่ 16-09-2008, 20:08
ตะวันสาดแสงแรงกล้าเบื้องบนเอื้ออาทรทุกแห่งทุกหน
ความคิดความฝันมุ่งกันทุกคนอยากเจิดจ้าเหมือนดังตะวัน

รักโลภโกรธหลงมั่นคงในใจปิดบังดวงตามืดมัวหม่น
แก่งแย่งแข่งขันห้ำหั่นเชือดเฉือนไม่มีเพื่อนมีมิตรจริงใจ

ชีวิตไม่พ้นขึ้นลงก็แค่นั้นอยากจะขึ้นอย่างนั้นให้เนิ่นนาน
ตะวันชิงพลบชิงตกจากฟ้าลาจากหายไป

ความรักเจ้าเอยทนทุกข์อย่างนั้นใยต้องมาปิดบังใจตน
เมื่อใจรักกันบอกกันตรงๆปล่อยใจเคียงคู่กันตามทาง

ชีวิตไม่พ้นขึ้นลงก็แค่นั้นอยากจะขึ้นอย่างนั้นให้เนิ่นนาน
ตะวันชิงพลบชิงตกจากฟ้าลาจากหายไป
ความรักเจ้าเอยทนทุกข์อย่างนั้นใยต้องมาปิดบังใจตน
ตะวันชิงพลบเรื่องธรรมดาปล่อยใจเคียงคู่กันตามทาง