|
หัวข้อ: ตะวันชิงพลบ เมื่อหมู่มารครองประเทศ นักวิชาการขายตัว ไทยสิ้นชาติ เริ่มหัวข้อโดย: อนัตตา (ไร้สี ไร้กลิ่น ไร้ฝ่าย) ที่ 16-09-2008, 20:08 ตะวันสาดแสงแรงกล้าเบื้องบนเอื้ออาทรทุกแห่งทุกหน
ความคิดความฝันมุ่งกันทุกคนอยากเจิดจ้าเหมือนดังตะวัน รักโลภโกรธหลงมั่นคงในใจปิดบังดวงตามืดมัวหม่น แก่งแย่งแข่งขันห้ำหั่นเชือดเฉือนไม่มีเพื่อนมีมิตรจริงใจ ชีวิตไม่พ้นขึ้นลงก็แค่นั้นอยากจะขึ้นอย่างนั้นให้เนิ่นนาน ตะวันชิงพลบชิงตกจากฟ้าลาจากหายไป ความรักเจ้าเอยทนทุกข์อย่างนั้นใยต้องมาปิดบังใจตน เมื่อใจรักกันบอกกันตรงๆปล่อยใจเคียงคู่กันตามทาง ชีวิตไม่พ้นขึ้นลงก็แค่นั้นอยากจะขึ้นอย่างนั้นให้เนิ่นนาน ตะวันชิงพลบชิงตกจากฟ้าลาจากหายไป ความรักเจ้าเอยทนทุกข์อย่างนั้นใยต้องมาปิดบังใจตน ตะวันชิงพลบเรื่องธรรมดาปล่อยใจเคียงคู่กันตามทาง |