1.

   สืบเนื่องจากสภาพ "รัฐตำรวจ" ที่จัดตั้งขึ้นในสมัยรัฐบาล พตท.ดร.ทักษิณ  ชินวัตร   อันมีลักษณะของการขยายอำนาจจากกรมตำรวจขึ้นสู่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ   หรือเทียบได้กับการปรับขยายหน่วยจากระดับกรมภายใต้กระทรวง ขึ้นเป็นกองกำลัง "กองทัพตำรวจ"  โดยอาศัยโครงสร้างการจัดลำดับชั้นยศอันลอกแบบมาจากทหาร  ซึ่งเป็นลักษณะจำเพาะอย่างเก่าโบราณที่อนารยประเทศต่างเลิกใช้ไปหมดแล้ว ( หรืออย่างดีก็เป็นเพียงชั้นยศเพียงเพื่อการควบคุมทางวินัยเฉพาะภายในองค์กร )  เป็นฐานในการเปลี่ยนแปลง

   ด้วยโครงสร้างอันไม่ตอบสนองต่อการบริการประชาชน  เพราะลอกแบบมาจากโีครงสร้างของกองทัพที่มุ่งเน้นการควบคุมสั่งการจากเบื้องบน  กองทัพตำรวจไทยในชื่อสำนักงานตำรวจแห่งชาติ  จึงมีลักษณะการทำงานมุ่งเน้นไปในทาง "รับคำสั่งและนำลงปฏิบัติสู่ระดับล่าง" ไม่ต่างจากการควบคุมเชลยศึกหรือควบคุมประชาชนในดินแดนของผู้แพ้สงคราม  หรืออย่างดีที่สุดก็คือการควบคุมประชาชนในสภาวะกฎอัยการศึก

   ยิ่งเมื่อพิจารณาถึงตัว "ผู้บังคับบัญชาสูงสุด" หรือ "แม่ทัพตำรวจ" ด้วยแล้ว  ก็ยิ่งทำให้ความรู้สึกว่าประชาชนในรัฐซึ่งควรจะได้รับสิ่งที่เรียกว่า "การคุ้มครองดูแล" จากตำรวจ  กลับกลายเป็นเพียงว่า ประชาชนจำต้อง "น้อมรับคำสั่งและให้ความร่วมมือ" กับเจ้าหน้าที่ตำรวจ  เพื่อให้กิจการงานต่าง ๆ ของ "แม่ทัพตำรวจ" นั้นบรรลุจุดประสงค์

   แล้ว "แม่ทัพตำรวจ" นั้นเป็นใครเล่า ?  หากไม่ใช่ "นายกรัฐมนตรี" ผู้เป็นทั้งผู้กำหนดนโยบายการบริหารงานประเทศผ่านทางมติคณะรัฐมนตรี  กำหนดทิศทางทางนิติบัญญัติ ในฐานะผู้นำเสียงส่วนใหญ่ในรัฐสภา  และเป็นผู้มีอำนาจในการเสนอชื่อประธานคณะกรรมการองค์กรอิสระต่าง ๆ ขึ้นสู่้ชั้นลงพระปรมาภิไธย

( มีต่อ )

ตำรวจเคยบุกยึดทำเนียบสักครั้งไหม

ตำรวจเคยบุกทำลายสถานีโทรทัศน์สักครั้งไหม

...

ที่พูดมาไม่ใช่ต้นเหตุครับ การบุกยึดทำเนียบ การบุกยึดสถานีโทรทัศน์ เป็นปลายเหตุครับ

ว่าแต่ตำรวจ ไม่เคยส่งกระจกดูเงาตัวเอง
ว่าที่ผ่านมาทำร้ายประเทศชาติอย่างไร

2.

    กองทัำพตำรวจ ซึ่งต่อจากนี้ไปจะเรียกเสียใหม่ว่าสำนักงานตำรวจแห่งชาติ หรือ "สตช." จึงกลายเป็นเครื่องมือชิ้นสำคัญประดุจแก้วสารพัดนึกของนายกรัฐมนตรี  ที่เมื่อใดปรารถนาจะ "ได้อะไรก็ตาม"
ทั้ง 1. ถูกต้องตามที่ กม.มิได้ระบุห้ามไว้ 
หรือ 2. ถูกต้อง เนื่องจากไม่มี กม.ใดระบุห้ามไว้ 
หรอ 3.ถูกต้อง เนื่องจาก กม.อนุญาตให้กระทำได้
หรือ 4. ถูกต้อง  เพราะจำเป็นต้องทำตาม กม.หรือคำสั่งจาก ครม. รัฐมนตรี หรือโดย พรบ.
ก็จะสั่งการ หรือ "บอกแจ้ง - แสดงนัยยะ" ให้ตำรวจใน สตช.ซึ่งเป็นกองกำลังของตน  ใช้ทุกวิถีทางอันได้แก่การตั้งข้อหา  การรวบรวมพยานหลักฐาน  และส่งฟ้องศาลเพื่ออาศัยหมายจับ  เข้ากระทำการกับบุคคลที่เป็น "เป้าหมาย"

   เร็วหรือช้า หนักหรือเบา ผ่อนผลัดถ่วงเวลาหรือเร่งรีบดำเนินคดี  เพิ่มข้อหาให้รุนแรงหรือจำกัดข้อหาให้คดีความอ่อนลง  ทำสำนวนให้ผู้ต้องหาตกอยู่ในสภาวะยุ่งยากลำบาก  หรือเป่าคดีให้ผ่อนคลายสูญหาย
...ล้วนแล้วแต่เป็น "อำนาจในมือ" ของผู้ที่ได้ชื่อว่าตำรวจทั้งสิ้น

   อันสามารถสังเกตุได้จากหลาย ๆ กรณีที่เกิดขึ้นตั้งแต่มีการตั้ง สตช. มาจวบจนถึงปัจจุบันนี้   ไม่ว่าจะเป็นการกระทำกับนักธุรกิจ  ข้าราชการระดับสูง  นักการเมืองฝ่ายตรงข้าม  สื่อมวลชน  ผู้นำมวลชนฝ่ายตรงข้าม  ฯลฯ โดยทั้งหมดล้วนแต่เป็น "ฝ่ายตรงข้ามกับตัวนายกรัฐมนตรี" มิใช่ฝ่ายตรงข้ามกับ "ความถูกต้องชอบธรรมหรือความสงบผาสุกแห่งประชาชนในรัฐ"
   
   
( มีต่อ )

3.

   ผลจากการ "ปฎิบัติตามคำสั่ง" หรือ "ดำเนินการให้เป็นรูปธรรม ตามนัยยะเจตนา" หรือ "สนองตัณหา" ของนายก ฯ เหล่านี้  มักจะส่งผลต่อความดีความชอบ หรือให้คุณให้โทษต่อตำแหน่งหน้าที่ของนายตำรวจ  โดยเฉพาะผู้ดำรงตำแหน่งสำคัญระดับบังคับบัญชา  เช่น  ผู้บัญชาการตำรวจนครบาล  ผู้บัญชาการตำรวจประจำภาคต่าง ๆ จึงทำให้นายตำรวจทั้งหลายเลือกที่จะ "สนองงาน" ให้แก่นายกรัฐมนตรีเป็นอันดับแรก ( First Priority )  หรืออีกนัยหนึ่งตัวนายกรัฐมนตรีเองนั่นล่ะที่มักจะ "เลือกสรร" ขยับปรับเปลี่ยนตำแหน่ง "เอาคนของตนขึ้นมา" เพื่อความสะดวกในการช่วงใช้  ตามประสา "คนคุ้นเคย  แค่สบตาก็รู้ใจกัน" 

   สภาวะ "อิหลัีกอิเหลื่อ" ระหว่างโครงสร้างแบบทหาร ( ยึดถือเกียรติ - วินัย ) ร่วมกับการจัดองค์กรแบบธุรกิจเอกชน ( อาศัยความไว้ใจส่วนตัว - การตอบสนองทางผลประโยชน์ต่อกัน ) ที่กระทำต่อ สตช.  ได้ทำลายความน่าเชื่อถือและความศรัทธาต่อหน่วยงานระดับยักษ์แห่งนี้ลง  ทั้งจากภายในตำรวจด้วยกันเองและจากสายตาของบุคคลภายนอก  ไม่ว่าจะเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ของรัฐหรือพลเรือนทั่วไป  จนถึงขนาดที่ว่าฝ่ายเจ้้าหน้าที่ตำรวจเองก็ทำงานไปวันหนึ่ง ๆ เพียงเพื่อเอาตัวรอด ( ในกรณีที่ "ไม่ใช่เด็กของนาย" ) หรือมีโอกาสก็ฉกฉวยตักตวง ( ในกรณี "เข้าทางนาย" ได้ ) 
   ในขณะที่บุคคลภายนอกก็พยายามใช้สายสนกลไก ความสัมพันธ์ทางการเมืองระหว่างตนที่เป็น คนใน พรรค - คะแนนเสียงพรรคการเมืองเดียวกับนายก ฯ  อันเป็นการ "แสดงนัยยะ" ให้ตำรวจปฏิบัติตามความต้องการของตน "เหนือกว่าอีกฝ่าย" หรือ "เหนือกว่าประชาชนที่เลือกพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้่ามกับตัวนายกรัฐมนตรี" กรณีที่มีความขัดแย้งทางการเมือง - ธุรกิจ ( ซึ่งมีนักการเมืองหนุนหลัง )

   สถานการณ์หลังนี้เอง ทำให้ประชาชนถูกแบ่งแยกออกเป็น "ฝ่ายที่ได้รับความคุ้มครองดูแลเป็นพิเศษ" จากอำนาจรัฐ  กับ "ฝ่ายที่จะต้องอดทนอดกลั้น" ต่อฝ่ายแรก   โดยมีตำรวจเป็นผู้กำกับดูแลให้ฝ่ายหลัง "สงบราบคาบ" ชนิด "โงหัวไม่ขึ้น" จนถึง "หมดสิ้น - ไม่หลงเหลือ" เพราะจำต้องยอมรับ - ยอมศิโรราบต่อศักยภาพในการควบคุมอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ปราศจากการควบคุมดูแลให้ยุติธรรมโดยองค์กรอันเป็นกลางนี้ 
 
   ทั้ง ๆ ที่ "ตำรวจ" นั้นเองน่าจะเป็น "เบื้องต้น - ต้นทาง" แห่งองค์กรยุติธรรมทั้งหมดทั้งมวลในรัฐ   ใช่หรือไม่ ?


( มีต่อ )

สองเดือนก่อน ไอ้พวก นอปอเหี้es ไล่ตี พธม. ที่ถนนราชดำเนิน ตำรวจยืนดูเฉยๆ

พอมีคนถามว่า "ทำไมไม่เข้าไปห้าม"
ตำรรวย ตอบว่า "ต้องวางตัวเป็นกลาง"   :slime_agreed:

เมื่อวาน ไอ้พวก นอปอเหี้es บุกไปตี พธม. อีก .. แล้วก็เหมือนเดิม คือ ไม่มีตำรวจเข้าไปห้าม

เหตุการณ์ทุกครั้งเหมือนกันหมด คือ ไม่มีตำรวจเข้าไปห้าม เช่น ที่เชียงใหม่ ที่อุดร ที่เซ็นทรัลเวอร์ล ฯลฯ

ตอนนี้ เรากำลังอยู่ในยุคของตำรวจระบอบทักษิณ  :slime_cool:

...

มันก็เป็นแบบนี้มาชั่วนาตาปีล่ะครับ

ไปแปะหมายศาลใช้กำลังตำรวจกว่า 7000 พร้อมอาวุธปราบจลาจลครบมือ
ป้องกันมวลชนหลายหมื่นปะทะกัน ใช้ตำรวจ 300 ปลดอาวุธ มีแต่โล่ หันโล่เข้าหาเฉพาะฝั่งพันธมิตรฯ อีกต่างหาก

ที่ผมขำสุดๆ คือ ไอ้เศษแดง ทำเป็นปากเก่ง เกลียดรัฐตำรวจนักหนา แต่มันกลับไปอยู่ข้างเดียวกันหันมาทำร้ายประชาชน

ไม่แน่ใจนะ อียุ

แต่ที่แน่ใจคือ ตำรวจเคยยึดตู้เย็นพรุนๆ 1 ตู้ล่ะ ตะเอง

ขอนอกเรื่องหน่อยนะอยากเล่าเรื่องพี่ตำรวจอะ
โดนตำรวจเรียก ไอเราเลี้ยงซ้ายตรงแยกนึกว่าซ้ายผ่านตลอด มันว่าแยกนี้ต้องรอไฟเขียว
ไอเราก็ไม่ว่าไรก็ให้เขียนใบสั่งไปเสียค่าปรับจะรีบไปทำงาน
พอตอนเย็นไปเสียค่าปรับที่โต๊ะในโรงพัก ไอเราก็ถามว่าต้องเสียเท่าไร
มันก็ว่าอย่างโง้นอย่างนี้ เราก็หยิบขึ้นมาสามร้อย จะเอาใบขับขี่คืน รอใบเสร็จรับเงิน
มันก็ทำหาโน้น หานี่ หายไปสิบนาที มันว่าปากกาหายไม่รู้หายไปไหน (ทั้งโรงพักหาปากกาไม่เจอสักด้ามเลย) ไอเราก็รีบบอกงั้นไม่เป็นไร นึกในใจว่าเดี๋ยวปีใหม่จะซื้อปากกามาแจกให้โรงพักนี้ซักพันด้าม
ตอนมันเขียนใบสั่งมันไม่เห็นบอกว่าปากกาไม่มีเลยที่เราไปจ่ายเงินมันไม่มีปากกาเขียนใบเสร็จ

ปล โดนเขียนใบสั่งแถวแยกเลียบทางด่วน....(http://i269.photobucket.com/albums/jj72/myem0/01/yoyo-emoticon-1-062.gif) (http://www.myem0.com/yoyocici/yoyo-icon/)  (http://www.myem0.com/yoyocici/yoyo-icon/)

มารออ่านตอนต่อครับ เบื่อพวกตำรวจมานานแล้ว

กล้าแต่กลับประชาชนมือเปล่า กล้ากลับหมอนวด จับไพ่

น่าจะส่งไปรบกับพวกโจรใต้นะไอ้พวกที่มีความกล้าหาญอย่างตำรวจไทยเนี่ย