ขบวนการเสรีไทยเว็บบอร์ด (รุ่นแรก)

ทั่วไป => สโมสรริมน้ำ => ข้อความที่เริ่มโดย: ประกายดาว ที่ 02-05-2006, 11:30



หัวข้อ: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ประกายดาว ที่ 02-05-2006, 11:30
ถ้อยคำ ต่อไปนี้ มาจากการคัดลอก ของ ข้อเขียนคุณ เพชรยุพา บูรณ์สิริจรุงรัฐ...

โดน ใจ ประกายดาวค่ะ และเผื่อว่าจะไปโดนใจหรือเฉียดใกล้ ใจใครต่อใคร แถวๆ นี้เข้าบ้าง
ก็คงจะดีไม่น้อย อาหารกายก็แค่เพื่อให้ร่างกายและ อวัยวะต่างๆ ทำหน้าที่ไปอย่างที่ควรจะเป็น
แต่ เจ้าอาหารใจ ...หรือถ้าเรียกด้วยถ้อยคำภาษาที่เป็นทางการขึ้นอีกหน่อย ประกายดาวก็จะเรียกว่า

" สุนทรียภาพแห่งชีวิต " ....สรรพสิ่ง ที่ เราใช้ หัวใจ เข้าไปเสพรับ เป็นความงดงาม ควรค่า
เป็นความปราณีต เป็นความละเอียดอ่อนในชีวิต

 ถ้อยคำที่ว่า

" ความรัก         แม้จะเป็นนามธรรม จำต้องไม่ได้ แต่ทำให้เกิดพลังอันมหาศาล
  ความรัก         หากเกิดกับใคร โลกที่พลอยมืดมิด ก็ พลันสว่างไสวดีงาม
  ความรัก         หากเกิดขึ้นกับงาน จะทำให้มีความสุขเป็นอิสระ ง่ายต่อการคลี่คลายปัญหาต่างๆ
                    และ ไม่มีวินาทีไหนที่รู้สึกว่า งานที่รับผิดชอบอยู่เป็นภาระในชีวิต
                    ที่สำคัฐเราจะปฏิบัติหน้าที่ไป ด้วยความซื่อสัตย์และ มั่นคง

  :)

  ประกายดาว มิได้ จะมุ่งถึงแต่อาหารใจ ที่เรียกว่าความรัก แบบ โรแมนติกเลิฟ เท่านั้นนะคะ
แต่หมายไปถึงรัก ในอาหารใจ ทุกรูปแบบ ...ใจแต่ละใจคงจะต้องการอาหารใจที่ต่างๆ กันไป
แบบที่เรียกว่า ใจ ใคร ใจมั่น ...

สำหรับประกายดาวอาหารใจ ในด้านศิลป เป็นสุนทรียภาพที่ทำให้ หัวใจ เสพสุข อย่างมาก
ก่อนที่ เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม หนูจะละวางกิเลสทั้งหลาย ไปสู่ความว่างเปล่า อันไม่มี แม้ตัวตน
นั่นเป็น หนึ่งความปรารถนา ยิ่งใหญ่ ที่ เฝ้าเวียนอธิษฐาน ...

อาหารใจของหนู ในวันนี้ เรียกรวมๆ ว่าปราณีตศิลป์

สถาปัตยกรรม
ปฏิมากรรม
จิตรกรรม
ดุริยางคศิลป์
วรรณคดี

ล้วนมีผล ต่ออารมณ์ และ ความรู้สึก ของตัวเองเป็นอย่างมาก...

เพื่อนๆ มี อะไร เป็นอาหารใจ อย่างไรกันบ้าง มาเสวนากันไหมคะ ?


(http://i71.photobucket.com/albums/i147/love_pim/us/112628FLnK_wg.jpg)


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: Mobius714 ที่ 02-05-2006, 13:54
ครับ.....


(http://i71.photobucket.com/albums/i147/love_pim/us/208880_3783505.jpg)


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: Mobius714 ที่ 02-05-2006, 14:00
(http://i71.photobucket.com/albums/i147/love_pim/us/211210_3836955.jpg)


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: นายท้ายเรือ ที่ 02-05-2006, 14:07
ขอพูดเฉพาะอาหารใจ ที่ได้จากเล่นเน็ต...
ตอนแรกเข้ามาเล่นเว็บบอร์ด เพราะเป็นหน้าที่ ให้ดูและเฝ้าระวัง คนเลวๆ
ที่ใช้เน็ตและบอร์ดเป็นเครื่องมือ .....
เข้าไปเล่นที่อยู่หลายที่ มาติดใจอยู่ในพันทิป ก็เข้าไปอ่าน...ต่อมาก็ร่วมแสดงความเห็น
ตอนแรกๆ ไปเดินเล่นอยู่หลายห้อง ทั้ง สวนลุม ศาสนา ราชดำเนิน ..
แต่ที่ได้อาหารใจนั้น เมื่อเข้าไปช่วยตอบปัญหา ทั้งศาสนา และ ปัญหาชีวิต แล้ว
ได้รับคำขอบคุณ จาก เจ้าของกระทู้....รู้สึกภูมิใจมาก.......
 :) :)
เข้ามาเล่นในราชดำเนิน ..เจอผู้คนมากมาย เดินกวักไกว่ มั่วไปหมด
เดินไปเดินมาบ่อยๆ ก็เริ่มรู้จักกัน เหมือนมีความผูกพันทางจิตใจ ไม่รู้ว่า
ท่านเหล่านั้นอยู่ที่ไหน แต่เหมือนใจอยู่ใกล้กัน คอยช่วย คอยชี้แจง
ให้ความรู้ ให้แนวคิด ให้แนวทาง ที่ถูกที่ควรแก่สังคม ...
เหมือนได้มาเจอกันจริงๆ ได้พบเพื่อน เจอพี่ๆ เจอน้องๆ ที่มีความปรารถนาดี
ต่อสังคม ที่ร่วมเดินทาง..ด้วยกัน
 :D :D
แยกจากพันทิปมา เป็นบอร์ดเสรีไทย เหมือนเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว...
รู้สึกอบอุ่นใจยิ่งนัก..........เป็นอาหารใจที่กินได้ตลอดเวลา
เหมือนเป็นอาหารทิพย์ ....อิ่มใจ...ไปอีกนาน..


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: Mobius714 ที่ 02-05-2006, 14:12
นอกจากสถาปัตยกรรมศาสตร์......ศาสตร์แห่งการภาพถ่าย...คงเป็นอีกหนึ่งศาสตร์นึงที่ผมหลงรักครับ

(http://i71.photobucket.com/albums/i147/love_pim/us/41131vBea_w.jpg)


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: เสลา ที่ 02-05-2006, 14:20
สวัสดีหนูประกายดาว... :)

อาหารใจ....ในความคิดของป้าน่าจะเป็น ความรัก

ความรักในที่นี้ไม่ได้หมายถึงเฉพาะความรักในทำนองโรแมนติคเท่านั้น
แต่หมายรวมถึงความรักในทุกรูปแบบ
ไม่ว่าจะเป็นรักตัวบุคคล รักธรรมชาติ เสียงเพลง ศิลปะทุกๆอย่าง
รวมแล้ว มันเรียกว่า "ความรัก"

ป้าประทับใจกลอนของ เนาวรัตน์  พงษ์ไพบูลย์ บทนี้มาก
เพราะอธิบายถึงความรักได้อย่างละเอียดละออ
เอามาฝากหนูประกายดาวและเพื่อนๆ


ความรัก...

ความรักไม่ต้องการแค่วันเดียว
ความรักไม่ต้องเกี่ยวกับวันไหน
ความรักไม่ต้องมีเวลาใด
ความรักไม่ต้องใช้ให้ใครชี้

ความรักไม่ต้องมีข้อวิจารณ์
ความรักไม่ต้องการการกดขี่
ความรักไม่ต้องให้ใครตราตี
ความรักไม่ต้องมีเส้นพรมแดน

ความรักไม่ต้องรอข้อพิสูจน์
ความรักไม่ต้องพูดตามแบบแผน
ความรักไม่ต้องการสิ่งตอบแทน
ความรักไม่ต้องแค่นหัวใจคน

ความรักไม่ต้องการความเป็นต่อ
ความรักไม่ต้องรอขอเหตุผล
ความรักไม่ต้องยํ้าความมีจน
ความรักไม่ต้องทนที่จะรัก

ความรักคือหัวใจให้แก่กัน
ความรักคือนิรันดร์มั่นสมัคร
ความรักคือศรัทธาสามิภักดิ์
ความรักคือความประจักษ์ในใจเรา

ความรักคือนิยายไร้นิยาม
ความรักคือความงามไร้ความเขลา
ความรักคือหมอกควันอันบางเบา
ความรักคือการเฝ้าเข้าใจกัน

ความรักคือสำเนียงเสียงปลอบปลุก
ความรักคือความทุกข์และสุขสันต์
ความรักคือเสน่หาสาระพัน
ความรักคือความฝันอันตราตรู

ความรักคือศิลปะของหัวใจ
ความรักคือสายใยโยงใจอยู่
ความรักคือการให้ไม่หมายรู้
ความรักคือใจผู้รู้ค่ารัก ....


(http://www.patswebgraphics.com/asignature/a_rose.gif)





หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: 500 ที่ 02-05-2006, 14:21
 8)


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: เสลา ที่ 02-05-2006, 14:27



คนที่ใส่เสื้อสีฟ้ากางเกงแดงถือดอกกุหลาบคือ 500 ใช่ใหม.. 8)






หัวข้อ: สุนทรียรส ....ใน บทกวี
เริ่มหัวข้อโดย: ประกายดาว ที่ 02-05-2006, 17:42
ประกายดาวเชื่อว่า หลายๆ ท่านคงเคย เกิดพลังกระทบจิตใจ
เมื่อฟังเพลง ไพเราะ ไป ตรงใจ

หรือ ได้ยินเสียงแว่วมา ในธรรมชาติ ...ไม่ว่าจะเป็นเสียง นก หรือแม้กระทั่งเสียงคลื่น..
เสียง น้ำซัด หาดทราย ..เมื่อ องค์ประกอบ ครบถ้วน ให้บรรยากาศหนึ่ง
เมื่ออารมณ์ พริ้ว หัวใจพัดไหว

คุณอาจจะร้อง....ว้าว ...(ถ้าคิดถึง ใคร คนพิเศษ )

อยากร้องแงๆ.....แงๆๆๆ ...ถ้า ไม่รู้จะคิดถึงใคร ที่ไม่คิดถึงเรา

แต่ สุนทรียรส แห่งบทกวี นำพาความรู้สึก ของใจได้ มากกว่านั้น
มล. บุญเหลือ เทพยสุวรรณ ท่านเคยกล่าวไว้

"สัมผัส ของผู้รู้รส วรรณคดี เป็นสัมผัสปราณีต สัมผัสด้วยแสงจันทร์ ด้วยเมฆหมอก
ด้วยเสียงจักจั่นเรไร จาก ถ้อยคำที่มีความหมาย หนักหรือเบา ตื้นหรือ ลึก เป็นคำตรง
หรือเปรียบเทียบ...เป็นความไพเราะ ที่ลึกซึ้ง มี ความพริ้งพราย มีมนต์ขลัง

 :P

ผู้อ่าน ที่ไม่คุ้นเคยกับ บทกวี และ ความอ่อนไหว ประมาณนี้ กรุณาทำใจตามไปช้าๆ ค่ะ
บางที คุณจะรัก กวีสักบท ที่เผอิญมาตรงใจขึ้น มากๆ ก็ได้ ในวันนี้

บทนี้ แทนความรู้สึกโศกสรด รันทดใจ อย่างสุดประมาณ ( แฮ่ะๆ )

อุรารานร้าวแยก............ยลสยบ
เอนพระองคืลงทบ.........ด่าวดิ้น
เหนือคอคชซอนซบ.......สังเวช
วายชีวาสุดสิ้น..............สู่ฟ้าเสวยสวรรค์  

ลอง นึกภาพ ตามไปนะคะ ... :(

บทนี้  ของคุณ เนาวรัตน์ พงษืไพบูลย์

ไพเราะ มากๆ ...จินตนาการ ไปด้วยกันกับท่าน

เอนระนาบอาบน้ำค้างกลางแดดหนาว
ทอดรวงยาวยอดระย้าราน้ำใส
ละลานรอบขอบฟ้าคราพริ้วใบ
เพียงพรมใหญ่ไหวระยาบทาบเปลวทอง

บทนี้ เป็นบทเก่าแก่ ที่เป็นภาษาพูดธรรมดา ๆ แต่ประกายดาวเชื่อว่า
สำหรับคนรักวรรณคดี รักกลอน ...จะสัมผัสถึงอารมณืที่แสนอ่อนโยน
ตอนเณรแก้วปลอบนางพิม ..และ ให้คำมั่นสัญญา ...อ่านแล้วแบบว่า
แทบจะหลงเชื่อ พลายแก้ว (แม้ว่า ในที่สุดจะกลายเป็นขุนแผน จอมเจ้าชู้)
ในเวลาต่อมา ...เฮ้อ ...แบบว่า ปลง ค่ะ

" เงยหน้าขึ้นเถิดเจ้าพิมเพื่อน
แก้มเปื้อนมาจะเช็ดน้ำตาให้
อย่าโศกนักเลยเจ้าจะเศร้าไป
ดวงใจพี่ไม่ลืมคำสัญญา "

จากเสภา ขุนช้างขุนแผน ....แบบนี้ นางพิมเลยหัวใจละลาย ไงคะ


(http://www.bloggang.com/data/twinkling-stars/picture/1143465897.jpg)



หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: Mobius714 ที่ 02-05-2006, 18:36


(http://i77.photobucket.com/albums/j56/neo-pic/ID_4084_3.jpg)


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ภูพาน ที่ 02-05-2006, 18:47
ฝนตกไม่ทั่วฟ้า   เย็นแหล่งหล้า ในภูเขา
ไม่เย็นในอกเรา  เพราะเพื่อนเคล้า เจ้าอยู่ไกล
.....เนาวรัตน์  พงษ์ไพบูลย์
 


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: โขงหลง ที่ 02-05-2006, 19:59
 :D


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: เม็ดทราย ที่ 03-05-2006, 10:33
อาหารใจที่ได้รับส่วนใหญ่ก็คงเป็นหนังสือ  เพลง  และภาพยนตร์(ที่ไม่ได้ดูนานมากแล้ว)  นอกจากนี้การได้ไปอยู่ท่ามกลางธรรมชาติป่าเขาก็เป็นความสุขที่ได้พบในช่วงหลัง  บางทีการนั่งเขียนบทรำพันออกมาก็มีความสุขไปอีกแบบเหมือนกัน  แต่ถ้าให้เขียนกลอนที่อยู่ในการบังคับตามฉันทลักษณ์นี่ละก็  เป็นยาขมหม้อใหญ่ของข้าพเจ้าเลยล่ะ  ว่าแล้วก็เขียนซะหนึ่งเรื่องยามเช้า ๆ ที่ยังแจ่มใส  และฉลองชื่อใหม่ที่ยังเห่ออยู่นิด ๆ :D


เดินไปสู่ความใฝ่ฝัน


ชีวิตหนึ่งร่วงหล่นไปตามกาลเวลา
คลื่นลูกใหม่ไล่หลังคลื่นลูกเก่า
นั่นคือวัฏจักรของชีวิตที่ดำเนินไป
เยาว์เธอรู้บ้างไหม
ว่าประชาราษฎรนั้นทุกข์ยากเพียงใด
เสี้ยวหนึ่งของชีวิตที่เหลืออยู่
เธอเคยมีความใฝ่ฝันที่แสนงามบ้างไหม

สักวันฉันหวังว่าเธอจะเดินไปตามทางสายนี้
ที่อาจดูเงียบเหงาและโดดเดี่ยว
แต่ภายใต้ฟ้าเดียวกัน
ฉันก็ยังมีความหวัง
ว่าผู้คนในประเทศนี้
จะตื่นขึ้นมา
เพื่อทวงสิทธิ์ของพวกเขา
ที่ถูกย่ำยีมาช้านาน
และฉันหวังว่าเธอจะเดินเคียงคู่ไปกับพวกเขา

เพื่อสานความใฝ่ฝันนั้นให้เป็นความจริง
สัญญาได้ไหม
สัญญาได้ไหม
เยาว์ที่รักของฉัน


หัวข้อ: ความรื่นรมย์ .........อาหารใจ อย่างหนึ่ง
เริ่มหัวข้อโดย: ประกายดาว ที่ 04-05-2006, 07:13
อาหาร ใจ ของ ประกายดาว ในบางวัน เป็น ดังอาหารวิเศษ ค่ะ
ทำให้ ใจรื่นรมย์ เบาสบาย...ยิ้มได้ เมื่อคิดถึง

ในบางวัน ที่ ประกายดาว ให้อาหารใจด้วยการ นั่งพักผ่อน ในสวน
หนู ชอบไปนั่งเล่น ในสวน หลายๆ แห่ง
นอกเหนือไปจากสวนที่บ้าน

สวนรถไฟ สวนข้างๆ เอมโพเรียม
สวนริมแม่น้ำเจ้าพระยา  ที่ถนนพระอาทิตย์.....
เห็นภาพ บางภาพที่ ต้องยิ้มตามไปด้วย
เวลาเห็นเด็กๆ....เล่นกัน ไม่ต้องรู้จักกันก่อน
ก็ มาเล่นกันได้ ประเดี๋ยวเดียว จับกลุ่มเล่นกันสนุกแล้ว
มีแต่เสียงหัวเราะ กับยิ้มสดใส .....

อารมณ์ แบบเด็กเป็นอย่างนั้น
เหมือนความสุขแบบเด็ก ที่ หาง่ายๆ กับเรื่องเล็กๆ
ที่อยู่รอบๆ ตัว...แต่ ...วัยที่เพิ่มขึ้นและอารมณ์ของผู้ใหญ่
ต่างหาก ที่ทำให้ เรื่องง่ายๆ ยากขึ้น
ความสนุกแบบง่ายๆ  หายไป ....จากชีวิต

หนู ชอบดูเด็กๆ ยิ้มค่ะ โลกมันสว่างสดใส
หนูคิดถึง ชีวิต เด็กๆ ของตัวเอง
เก็บต้นไม้ในสวน มาเล่นขายของ...เล่นทำกับข้าว
เล่นขายขนม ครก....

พี่ชายหนูซี เล่นขาย " หอมแก้ม "
ขายดีซะด้วย เด็กๆ ที่โรงเรียนอนุบาล มาซื้อกันตรึม
หนู ละ งง มาก มีด้วยเหรอ ขายหอมแก้ม

ความเบิกบาน ซุกซน ในวัยเด็ก....หลายหลาก
ต่างๆ กันไป ที่ยังอยู่ ใน ใจ พวกเราทุกคน
แค่ย้อนคิดไปถึง  ก็ ยิ้มแล้ว....
ความสุข เบิกบาน ที่ยังไม่จางหายไปไหน
แค่เก็บไว้ ......ในใจนี่เอง .....

(http://www.bloggang.com/data/twinkling-stars/picture/1144669084.jpg)


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: (ลุง)ถึก สไลเดอร์ ที่ 04-05-2006, 14:02
"รักเอย จริงหรือที่ว่าหวาน
หรือทรมานใจคน ความรักไช้เล่ห์กล
รักเอ๋ย ลวงล่อใจคน
หลอกจน ตายใจ
  รักนี่ มีสุขทุกข์เคล้าไป
ใครหยั่งถึงเจ้าได้
คงไม่ช้ำชีวี
   รักเอย
รักที่ปรารถนา
รักมาประดับชีวี
หวั่นในฤทัยเหลือที่
เกรงรักลวงฤดี
รักแล้ว ขยี้ใจ"


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ทิมมี่ ที่ 04-05-2006, 17:41
คุณประกายดาว รักเด็กเหมือน ปุ๋ย พรทิพย์ เลยนะครับ :lol:

อาหารใจผม  คงจะเป็นการขับรถออกต่างจังหวัดมากกว่า   เคยมีงานต้องไปที่ลำปาง
เขาจัดตั๋วเครื่องบินให้  แต่ผมขอขับรถ ไปกลับแทน  ระหว่างทางแวะหาเพื่อนเก่า สมัยเรียนตอนเด็ก

แวะตั้งแต่ นครสวรรค์ พิษณุโลก อุตรดิตถ์ แพร่   เรื่อยไป
ก็เฮฮา  ตามประสาเพื่อนเก่าๆ ไม่ต้องมีฟอร์ม 
บางคน ไม่เจอตั้งแต่อายุ 13 ปี ผมก็พยายามที่จะตามหาอยู่ครับ
 
อาหารใจอย่างที่ สอง น่าจะเป็นเรื่องเสียงเพลง  ชอบฟัง เพลงลูกทุ่ง และลูกกรุงเก่าๆ

นักแต่งเพลงที่ผมชื่นชอบมีอยู่หลายคน  คนที่เขียนเพลงเศร้า และผมชอบเป็นพิเศษคือ คุณ ทวีพงษ์ มณีนิล


อาทิเพลง*ขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก*คนใจหิน*ฝากเพลงถึงเธอ*ฉันวันนี้*น้ำตาร่วงหลังพวงมาลัย*

ฯลฯ ส่วนใหญ่  ธานินทร์ อินทรเทพ  จะร้อง  น้ำเสียงเศร้าเข้ากับเพลงมาเลย

เพลงเขาเป็นภาษากวีครับ

*ปั้นดินให้เป็นดาว*

จากดินก้อนเดียว  ฉันเคี่ยวฉันปั้น     
เพื่อเธอสุขสรร   พบวันสดใส
ปัดเหลือบยุงริ้น  มิให้บินตอมไต่     
แม้ลมหายใจ ฉันยังกรองให้เธอ

-แหวกเมฆใหญ่น้อยที่ลอยขวางหน้า
หอบเธอขึ้นฟ้าเป็นดาวเลิศเลอ
สาดส่องเรืองรุ้ง เหนือดาวกรุงล้นเกร่อ
ฉันนอนละเมอ เพ้อด้วยความดีใจ

-ยินดีที่เห็นเธอเป็นสุข
รื่นเริงสนุก เพริศเพลินชีวิตใหม่
ฝากดินฝากฟ้า ขอจงปกป้องโพยภัย
ให้ดาวน้อยสุกใส  ไฉไลอยู่ชั่วนิรันคร์

-จากใจดวงนี้ ที่มีแต่ให้
อยากเย็นเพียงไหน  ทุ่มเทฝ่าฟัน
สิ่งหนึ่งข้าน้อย   ขอคืนเป็นรางวัล
ขอช่อไม้พลัน  วันฉันนอนกองฟอน

ถ้าเปิดเพลงฟังไปด้วย   ก็จะซาบซึ้งครับ


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้ทำลาย ที่ 04-05-2006, 18:04
ความรัก...

ทำให้คนเรา อกหัก ครับ

ความรัก ...

ทำให้เราต้องเสียใจ

ความรักของมนุษย์ไม่มีจริงหรอกครับ

ผมรู้ว่า ความรัก ก็แค่ความรู้สึกที่หลอกลวง และพร้อมจะไปจากเราทุกเวลา

ความรักไม่มีความหมายกับเลยซักนิด


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ภูพาน ที่ 04-05-2006, 20:14
ผมฟังจากเสียงของคุณ lynnicky  แล้วเศร้าสร้อยจริงครับ
ผมก็ไม่รู้หรอกครับว่า  ความรักคืออะไร
...... รู้แต่ว่ามันจะมา   ก็มา    แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว   .....มันตรงเข้ามาที่หัวใจ  ......
...... ไม่รู้เหตุผลทำไมจึงรัก....รู้ว่ารัก...ก็เพราะใจมันบอก......
ผมไม่เชื่อสักนิดเลยครับ  ว่าจะมีใครลืมรักครั้งแรกได้   ......นอกจากคนที่ไม่เคยมีความรัก
(ว่าแต่กระทู้นี้กลายเป็นกระทู้ความรักเมื่อไหร่หว่า ?)   


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: นทร์ ที่ 04-05-2006, 20:39
รูปประกอบของคุณประกายดาว

เข้ากับบทความ...  ดูรูปแล้วรู้สึกได้ :)




หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ประกายดาว ที่ 05-05-2006, 07:35
 :shock:

โอ๊ะ โอ ...ลุงถึก มาเปิดประเด็น อาหารใจ ด้วยเพลง รักเศร้านี่นา ..
ความรัก แบบไหนหรือจึงให้ความรู้สึก ทรมานแบบนั้น

ไม่เอาดีกว่าค่ะ รักเพื่อ เป็นอาหารใจ ดาวว่า น่าจะเป็นรักที่ ยกระดับจิตวิญญาณ
ขึ้นสู่การ ให้ ที่เต็มไปด้วยความปรารถนาดี ที่มีต่อกัน ...แม้ความคาดหวัง
ความรักแบบนี้ คงจะเป็น แบบ Idealistic ไปหน่อย แต่ ดาวเชื่อว่า เราทำได้
กันทุกคน ...แม้ จะ มีถ้อยคำที่กล่าวว่าที่ใด มีรัก ที่นั่น มีทุกข์ มาเตือนใจ

แต่ ทุกข์ และ สุข เป็น หนึ่งสัจธรรมในชีวิต ที่มีคุ่ การดำรงชีวิต ดังเช่นพระพุทธพจน์หลายๆ บท
ของ พระพุทธองค์ ...มีหรือเกิดมาแล้วจะไม่ทุกข์ แต่ เราทุกข์ แบบรู้ตัวดีกว่า ทุกข์มาเที่ยว
ประเดี๋ยวก็จากไปเฉกเช่นความสุขเหมือนกัน

คิดถึง โคลงปลอบโยน เพิ่มความแข็งแรง ใน ใจ ที่มีถึง ตัวเองบทหนึ่ง
บทสำคัญในชีวิต

โอ้คนดีน้องพี่..................   จอมขวัญ
โปรดอย่าโศกาจาบัลย์......    สิเจ้า
จงตามติดรู้ทัน...................จิตเปลี่ยน
หากปล่อยตัณหาคลุกเคล้า..   จักเศร้า บ่ คลาย


เดินตามพุทธองค์ส่งให้.......    ใจงาม
เมตตาเปี่ยมทุกโมงยาม......... ค่ำเช้า
เห็นจริงรูปและนาม...............ไม่เที่ยง
พุทธธรรมนำใส่เกล้า..............ทุกข์เศร้า มลายสูญ


ก้าวตามรอยบาทเบื้อง.............. พุทธองค์
ค้นสืบหาทางตรง..................... หลุดพ้น
เลิกแบกทุกข์วางลง.................. ปลดปล่อย
กิจที่มีมากล้น......................... จบแล้วมุ่งนิพพาน๐

"ฟ้าห่มดาว "


ทุกวันนี้ ประกายดาว มี  อาหารใจ ไว้เติมพลัง ทุกค่ำเช้าค่ะ ..


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ประกายดาว ที่ 05-05-2006, 07:38
ความรัก...

ทำให้คนเรา อกหัก ครับ

ความรัก ...

ทำให้เราต้องเสียใจ

ความรักของมนุษย์ไม่มีจริงหรอกครับ

ผมรู้ว่า ความรัก ก็แค่ความรู้สึกที่หลอกลวง และพร้อมจะไปจากเราทุกเวลา

ความรักไม่มีความหมายกับเลยซักนิด



โอ ...แบบ นี้ ไม่ใช่อาหารใจแล้ว ...ที่จริงความรักมีแง่มุมอื่นๆ ที่ลึกซึ้งกว่านี้อีกมากมายนะคะ



หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ประกายดาว ที่ 05-05-2006, 07:50
อาหารใจอย่างที่ สอง น่าจะเป็นเรื่องเสียงเพลง  ชอบฟัง เพลงลูกทุ่ง และลูกกรุงเก่าๆ

นักแต่งเพลงที่ผมชื่นชอบมีอยู่หลายคน  คนที่เขียนเพลงเศร้า และผมชอบเป็นพิเศษคือ คุณ ทวีพงษ์ มณีนิล


อาทิเพลง*ขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก*คนใจหิน*ฝากเพลงถึงเธอ*ฉันวันนี้*น้ำตาร่วงหลังพวงมาลัย*

ฯลฯ ส่วนใหญ่  ธานินทร์ อินทรเทพ  จะร้อง  น้ำเสียงเศร้าเข้ากับเพลงมาเลย

เพลงเขาเป็นภาษากวีครับ

*

น้องทิมมี่ พี่ดาว งง ไปหมดแล้ว เพลงของน้อง  น้องอายุ กี่ขวบ จ้ะ
พี่ ไหง๋ ไม่รู้จักเลย


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ทิมมี่ ที่ 05-05-2006, 10:36
ตอบพี่ดาวครับ  เพลงพวกนี้ คุณลุงผมเปิดให้ฟังตอนเด็กๆ  ก็เลยร้องตามได้

เพลงวัยรุ่นไม่ค่อยชอบครับ   ผมว่าสัมผัส  และความสวยงามของภาษาสู้รุ่นเก่าไม่ได้

พี่ดาว ลองฟังเพลงเก่าๆบ้าง  ก็น่าสนใจนะครับ  คุณลั่นทมยังฟังเพลงบัวกลางบึงเลยครับ


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: เก็ดถวา ที่ 05-05-2006, 18:48


ความรัก...

ทำให้คนเรา อกหัก ครับ

ความรัก ...

ทำให้เราต้องเสียใจ

ความรักของมนุษย์ไม่มีจริงหรอกครับ

ผมรู้ว่า ความรัก ก็แค่ความรู้สึกที่หลอกลวง และพร้อมจะไปจากเราทุกเวลา

ความรักไม่มีความหมายกับเลยซักนิด




เธอให้ เธอจึงได้มา       

ได้สิ่งธรรมดา หากค่าสูงส่งงดงาม

งามนิ่งงามนักในความ

รู้สึกลึกยาม รู้รสรู้รับ รู้ใจ

โอบเอื้ออ้อมอุ่นกรุ่นไอ

อิสรภาพใน ดวงใจ แต่ละดวง แต่ละดวง

จักเลือกปฏิเสธ สิ่งปวง

แท้แล้วอาจลวง ดวงตาอาจแต่งแสงสี

มีรักจักมีเสรี

อีกรักจักมี อิสรภาพได้โดยพื้นฐาน

อิสรภาพ เกิดได้จากการ

ที่มนุษย์เจือจาน   ความรักจากใจแผ่กระจาย


.........

บทกวีของคุณไพรวรินทร์ ขาวงาม

ที่เก็ดถวาชอบมากๆ และจดจำมาตั้งแต่ปี 2538 ค่ะ

อาจจะผิดพลาดบางคำ เพราะใช้เพียงความรู้สึกจดจำ มิได้จดจารไว้เป็นบันทึก

แต่อยากมอบให้คุณ lynnicky ไว้ ด้วยความจริงใจนะคะ






หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: นายท้ายเรือ ที่ 05-05-2006, 23:15
ความรัก...

ทำให้คนเรา อกหัก ครับ

ความรัก ...

ทำให้เราต้องเสียใจ

ความรักของมนุษย์ไม่มีจริงหรอกครับ

ผมรู้ว่า ความรัก ก็แค่ความรู้สึกที่หลอกลวง และพร้อมจะไปจากเราทุกเวลา

ความรักไม่มีความหมายกับเลยซักนิด


เห็นหลายคนอ้างถึงความคิดของ คุณ lynnicky  ผมก็ขอกล่าวถึงอีกเล็กน้อย นะครับ
ผมคิดว่าผมเข้าใจนะครับ ซึ่งก็เกิดได้กับทุกคน โดยเฉพาะ ความรักในวัยหนุ่มสาว
เป็นความรักในรูปแบบของความปรารถนา...ที่จะให้ก้าวไปสู่การใช้ชีวิตเคียงคู่กัน
แต่เมื่อไม่สมปรารถนา ไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับฝ่ายไหน ก็ย่อมเป็นทุกข์...
ก็คงเป็นการยากมากๆ ที่จะให้วัยรุ่นทั้งหลาย มองความรักคือการให้....
ถ้าทำได้..คุณก็อาจจะพบนิยามของรักอีกแบบหนึ่ง...


หัวข้อ: Re: สุนทรียภาพแห่งชีวิต .........อาหารใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ประกายดาว ที่ 08-05-2006, 15:54


ความรัก...

ทำให้คนเรา อกหัก ครับ

ความรัก ...

ทำให้เราต้องเสียใจ

ความรักของมนุษย์ไม่มีจริงหรอกครับ

ผมรู้ว่า ความรัก ก็แค่ความรู้สึกที่หลอกลวง และพร้อมจะไปจากเราทุกเวลา

ความรักไม่มีความหมายกับเลยซักนิด




เธอให้ เธอจึงได้มา       

ได้สิ่งธรรมดา หากค่าสูงส่งงดงาม

งามนิ่งงามนักในความ

รู้สึกลึกยาม รู้รสรู้รับ รู้ใจ

โอบเอื้ออ้อมอุ่นกรุ่นไอ

อิสรภาพใน ดวงใจ แต่ละดวง แต่ละดวง

จักเลือกปฏิเสธ สิ่งปวง

แท้แล้วอาจลวง ดวงตาอาจแต่งแสงสี

มีรักจักมีเสรี

อีกรักจักมี อิสรภาพได้โดยพื้นฐาน

อิสรภาพ เกิดได้จากการ

ที่มนุษย์เจือจาน   ความรักจากใจแผ่กระจาย


.........

บทกวีของคุณไพรวรินทร์ ขาวงาม

ที่เก็ดถวาชอบมากๆ และจดจำมาตั้งแต่ปี 2538 ค่ะ

อาจจะผิดพลาดบางคำ เพราะใช้เพียงความรู้สึกจดจำ มิได้จดจารไว้เป็นบันทึก

แต่อยากมอบให้คุณ lynnicky ไว้ ด้วยความจริงใจนะคะ






เธอให้ เธอจึงได้มา       

ได้สิ่งธรรมดา หากค่าสูงส่งงดงาม

งามนิ่งงามนักในความ

รู้สึกลึกยาม รู้รสรู้รับ รู้ใจ

โอบเอื้ออ้อมอุ่นกรุ่นไอ

อิสรภาพใน ดวงใจ แต่ละดวง แต่ละดวง

ประกายดาว พลาดไม่ได้อ่านไปได้อย่างไร ถ้อยคำ งดงามในความหมายแบบนี้
ขอบคุณ คุณเก็ดฯ มากๆ เลยค่ะ ประทับใจมากๆ
อ่านไปหลายๆ เที่ยว รู้สึกว่ามีอ่อนโยน อยู่ในทุกตัวหนังสือ

นี่แหล่ะ อาหารใจ ของว่างบ่ายวันนี้ ของประกายดาว  :D