เบื่อ "นายขวด"เดลินิวส์ จริงๆ พับผ่าเซ่
Prometheus, The Titan:
ถ้าจำไม่ผิดใน เดลินิวส็ จะมีอยู่ช่วงนึงครับที่ให้นักวาดการ์ตูน จาก ขายหัวเราะ สองคนมาวาดการ์ตูนล้อการเมืองผลัดกัน ซึ่งใครได้อ่านขายหัวเราะก็คงจะรู้จักคุ้นตากันดี ในสไตล์วาดของทั้งสอง คือพี่ต่อ และพี่ขวด แห่งขายหัวเราะ (พี่ต่อแกใช้นามปากกาว่า ฌ กระเฌอ) ประเด็นสำคัญที่ผมจะพูดอยู่ที่พี่ขวดครับ ว่ายิ่งนับวันไปงานที่แกวาดมันยิ่งแหม่งๆ
จนถึงวันนี้ที่พี่ต่อไม่ได้วาดให้เดลินิวส์ไปแล้ว ยังคงเหลือแต่พี่ขวด อาจเกิดอะไรขึ้นไม่ทราบที่พี่ขวดเริ่มสะกดคำว่า"กลาง"ไม่เป็น มีอยู่หลายช่วงที่วาดเชียร์ทักษิณอย่างออกนอกหน้า ถ้าไม่วาดเชียร์ ก็วาดในทำนองให้คนอ่านเห็นใจว่า นายกต้องเจอกับอปสรรคต่างๆนานา ทั้งศึกภายในและภายนอก และตั้งแต่เกิดเรื่องม็อบกู้ชาติขึ้น ก็มีน้อยมากครับที่แกจะเขียนถึงตัวนายก ประมาณว่าหาทางเบี่ยงประเด็นไม่ให้คนอ่านเข้าใจว่าตนกำลังเชียร์นายก โดยการไปวาดเสียดสีถึงบรรดาแกนนำม็อบกู้ชาติแทน เฮ้ออ...ให้มันได้งี้เด้
แต่ที่ผมพูดมาเกี่ยวกับตัวพี่ขวด เหนือสิ่งอื่นใดแล้ว มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ยากจะให้อภัยที่สุด ก็คือว่ามัน"แป้ก"ครับ ไม่ใช่แป้กธรรมดา แต่"แป้กบรรลัย"เลย อ่านแล้วยังงง มันขำตรงไหนของมัน นี่ถ้าอ่านของพี่ต่อป่านนี้มีหวังได้ลงไปกลิ้งท้องแข็งหลายตลบแล้ว พี่ต่อเค้าเหนือกว่าทั้งลายเส้นทั้งไอเดียจริงๆ ความเป็นกลางก็เหนือกว่า
สรุปครับ ผมไม่ทราบว่าพี่ขวดแกลืมไปหรือเปล่า ว่าแก่นแท้ของการ์ตูนล้อการเมือง คืออะไร และบทบาทอย่างไรที่นักวาดการ์ตูนควรจะเป็น...ใช่ครับการ์ตูนก็ถือเป็นสื่ออย่างหนึ่ง ตราบใดถ้าจะวาดให้คนอื่นเค้าอ่านอยู่ ก็อย่าสั่งแต่เอาความสะใจของคนวาดอย่างเดียว "การ์ตูนล้อการเมือง" ที่ไม่สามารถจะเรียกรอยยิ้มได้จากคนอ่าน ผมเห็นสมควรว่า เลิกวาดไปเหอะครับ
มีวิตามินบี1:
ของเซียร์ หน้าสามไทยรัฐน่ะ ยิ่งกว่านี้อีกนะ
แบบว่าทำให้เราเลิกอ่านไทยรัฐมา 3 ปีแล้วล่ะ เพราะทนไม่ได้กับหน้านี้
ตอนนี้อ่ายมติชนกับคมชัดลึกอยู่
มีวิตามินบี1:
ของเซียร์ หน้าสามไทยรัฐน่ะ ยิ่งกว่านี้อีกนะ
แบบว่าทำให้เราเลิกอ่านไทยรัฐมา 3 ปีแล้วล่ะ เพราะทนไม่ได้กับหน้านี้
ตอนนี้อ่านมติชนกับคมชัดลึกอยู่
saopao:
ถ้าจำไม่ผิด คุณต่อที่เคยว่าอยู่เดลินิวส์ เสียชีวิตไปแล้วครับ จากอุบัติเหตุ
ชอบลายเส้นของคุณต่อ อ่านมาตั้งกะขายหัวเราะ เสียดายครับ
Prometheus, The Titan:
เฮ้ย...คุณต่อเดี้ยงไปแล้ว!! ผมเพิ่งรู้
เพราะตั้งแต่ขึ้นม.ปลาย ผมก็ไม่ได้อ่านขายหัวเราะอีกเลย ก็เลยไม่รู้ เสียดายจริงๆครับ
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป